راهنماتو- باور کنید یا نه، روزی در ناحیهای که امروز به عنوان آمریکای شمالی میشناسیم، قارهای اکنون-گمشده وجود داشت که گروهی دایناسورِ خاص که احتمالاً هرگز اسمی از آنها نشنیدهاید، در آن ساکن بودند.
به گزارش راهنماتو، درحقیقت، تاریخِ آپالاچیا از اساس گم شده است. زمانی آمریکای شمالی به واسطه یک راهِ دریایی، به نام دریایِ داخلیِ غربی، که از خلیج مکزیک تا اقیانوسِ منجمد شمال امتداد پیدا کرده بود، به دو جزیره بزرگ تقسیم شده بود. در اواخر دوران کرتاسه، که تقریباً 100 تا 65میلیون سال قبل بوده است، آپالاچیا در قسمتِ شرقی این قاره قرار داشت و یک توده زمینی دیگر به نام لارامیدیا، نیز در سمتِ غربی واقع شده بود.
ما درباره دایناسورهای سوپراستارِ لارامیدیا مانند آلاموسورسهای گردندراز، تیرانوسورس رکس (که از زبان یونانی به معنیِ شاهمارمولکِ بیرحم گرفته شده است) وتریساتوپها یا سهشاخکلهها که جثهشان به اندازه فیلها بود، شنیدهایم. درواقع فسیلهای دایناسورهای سمتِ غربی بخشِ اعظمی از موزههای ایالات متحده را اشغال کرده و تخیلِ فیلمسازانِ هالیوودی را به کار انداختهاند.
بااینحال، درباره ساکنانِ آپالاچیا چیز زیادی نمیدانیم. آپالاچیا جزیرهای بزرگ بود که زمانی از بخشِ شمالی کانادا تا آلابامای امروزی گسترده شده بود. دانشمندان باور دارند که آپالاچیای که در سمتِ شرق قرار داشت، به مدتِ 30میلیونسال از بقیه آمریکای شمالی جداافتاده بود. این دوری میتواند علت تفاوت گونههای گیاهای و جانوری را در این دو قسمت توضیح دهد.
اگر بخواهیم ساده توضیح دهیم، فسیلهای آپالاچیا با دیرینهشناسان مهربان نبودهاند. اولین فسیل دایناسور در تاریخ، فسیلی بود که هادروسور یا هادروسورس فولکی، نام گرفت و در سال 1838 در نیورجرسی پیدا و به معرض نمایش عموم گذاشته شد. کشف فسیل دایناسور آسان نیست. میلیونها سال از دوران آنها میگذرد و بسیاری پیش از آنکه در رسوبات فرو بروند و تبدیل به فسیل شوند، توسطِ لاشخورها و عوامل تجزیهکننده و فساد از بین رفتهاند. اما در آپالاچیا، یک مشکلِ دیگر نیز وجود دارد که چالشی برای دیرینهشناسان فراهم میکند و آن توپوگرافیِ منطقه است. تراکم پوشش گیاهای، کمبودِ رخنمونهای قابل دسترس و وضعیت هوای مرطوب، جستجوی فسیل را دشوار کرده است.
تا اواخر دهه 70میلادی، جستجوگران فسیل موارد زیادی از بقایایِ امیدوارکننده فسیلهای دایناسورها را در سمتِ غربیِ توده زمینیِ لارامیدیا یا در اعماقِ دریایِ داخلی غربی پیدا کردند. اما تا پایان قرن 20 کمتر از 10گونه دایناسورِ آپالاچیایی پیدا شده بود که اکثر آنها از نقاطِ پراکنده پیدا و به هم وصل شده بودند و یا بقایای جانورانی بودند که مَد میلیونها سال قبل به این جزیره منقرضشده آورده بود.
