راهنماتو- کشاورزان در سراسر هند خودشان تبدیل به نگهبانانِ امنیتی شب شدهاند ـ در میان محصولات گشتزنی میکنند، و نردهها یا پرچینهایی که در اطراف زمینهایشان کشیده شده را بررسی میکنند. اما دشمنانِ آنها دزدان نیستند.
به گزارش راهنماتو، مشکلِ این کشاورزان بیشاز 5میلیون گاوِ سرگردان و آواره است. آنجانی دیکسیت، مدیر منطقهای یک انجمن کشاورزی در یالات اوتار پرادش، میگوید: «یک گله گاو میتواند تمام محصولات را ظرف 1ساعت از بین ببرد. گلهها در صورتی که تهدید احساس کنند میتوانند پرخاشگر و عصبی هم بشوند.» او میگوید گاوها دو مرد را در روستای او شاخ زدند و کشتند.
گلههای سرگردانِ گاو که در محلِ انباشت زباله جمع میشوند و از میان ماشینها در ترافیک عبور میکنند، علت هزاران تصادف جادهای در سال هستند. آنها مابین سالهای 2018 تا 2022 باعث مرگ 900نفر در ایالت شمالی هاریانا شدند. در برخی ایالتها، مسئولان برچسبهای شبنما روی حیوانات نصب میکنند تا به رانندگان در شب هشدار دهند.
هند چطور به اینجا رسید؟ بسیاری از گلهداران گوسالههای نر را بلافاصله بعد از تولد رها میکنند و فقط مادهها را که برایشان شیر و گوسالههای ارزشمند تولید میکنند، نگه میدارند. در سالهای قبل، کشاورزان گاوهای نر برای شخم زدن زمین به خدمت میگرفتند و از فضولات آنها به عنوان کود استفاده میکردند. اما کریشنا چائوهان، دامپزشکی که در ایالت اوتار پرادش دفتر دارد، میگوید: « امروز تقریباً همه کارگران از تراکتور استفاده میکنند و کودهای شیمیایی نیز جای کودهای حیوانی را گرفته است.»
او میافزاید: «فوایدِ گوسالههای نر تقریباً به صفر رسیده است.» علاوهبرآن، کشاورزان برای آنکه گوسالههای نر را آزاد کنند، آنها را تا حد مرگ گرسنگی میدهند یا در سطحی وسیع اجازه میدهند آنها آنقدر پرخوری کنند تا تلف شوند. گاهی گاوهای ماده پیر و نازا هم ولگرد میشوند.
آنچه به این مشکلات دامنزده است، ممنوعیت فعالیت کشتارهای گاو در ایالتهای هندو است. هندوها ـ که دینِ غالب در هند است ـ گاوها را حیواناتی مقدس میدانند. حتی هیأت رفاهِ حیوانات در هند که یک هیأت دولتی است، امسال میخواست روزِ ولنتاین را به روزی برای «بغل کردنِ گاوها» تغییر دهد.
ناونیت دهاند، استاد آمارزیستیِ دامپزشکی و شیوعشناسی در دانشگاه سیدنی، میگوید: «کنایهآمیز است که ما [هندیها] خودمان را عاشقان گاو میشناسیم و بدترین مشکل موجود را درباره رفاه این حیوانات داریم. برای مثال بسیاری از گاوهای سرگردان بیمار هستند، ظاهری رقتانگیز دارند و به دلیل تصادف با خودرو دچار زخمهای عفونیِ هستند.»
گاوهای بیمار مشکلی جدی
گاو سرگردان به خودیخود مشکلی بزرگ است، یک گاو ولگردِ بیمار بهطور کل مشکلی دیگر را ایجاد میکند. دهاند میگوید: «هیچ خسارتی برای گاوهای بیمار پرداخت نمیشود، بنابراین کشاورزان یا آنها را به کشاورز دیگری میفروشند که باعث انتشار عفونت میشود یا در خیابانها رهایشان میکنند.»
گله میتواند بیماریهای منتقله از حیوان به انسان، مانندِ تب مالت، ایجاد کند که علائمی شبیه به آنفولانزا دارد. گاوهای ولگرد به شیوع بیماری پوستیِ لامپی ـ یک نوع ویروس که بیشاز 2میلیون حیوان خانگی را در چند ایالت هند در سال 2022 بیمار کرد ـ دامن زدند.
درحالیکه قوانین محلی به دامپزشکان اجازه میدهد تا گاوهای مریض را از طریق فرایندِ اوتانازی از بین ببرند، اما تحقیقات نشان میدهند که این کار به لحاظِ فرهنگی مشکلساز است و به ندرت رخ میدهد. در سالهای اخیر گاوها تبدیل به یک موضوعِ سیاسی حساسیتبرانگیز شدهاند و اوباشِ هندو مردم را به ظنِ مالکیت گوشت یا قاچاق گاو اذیت و آزار میکنند. بههمین دلیل دامپزشکان میترسند پیشنهاد اوتانازی بدهند.
چندسال قبل ایالت اوتار پرادش نصبِ اجباری علامتهای گوش را برای گلهها صادر کرد تا مشخص شود که کدام صاحبانِ گله گاوهایشان را رها میکنند. اما این برنامه کار نکرد. چائوهان میگوید: «گلهداران پیش از رها کردنِ گاوها علائم را همراه با گوشِ حیوان میکندند.»
فناوریِ متحولکننده؟
رانجیت سینگ، که خودش صدها گاو دارد، میگوید که حیواناتِ بیثمر به سرعت تبدیل به «باری روی شانههای» کشاورزان میشوند. اما همچنین معتقد است که رها کردنِ این حیوانات اخلاقی نیست. برای همین است که احتمال تولد گوسالههای نر را به کمک فناوری کم کرده است. او از فنارویِ اسپرمِ تعیینجنسیتشده برای بارور کردنِ گاوهایش استفاده میکند تا از تولد گوسالههای ماده مطمئن شود. این روش تا 95درصد موفق عمل میکند. دولت هند این روش را «متحولکننده» توصیف کرده است. اما این تکنولوژیِ وارداتی گران است. در ماه دسامبر سال جاری میلادی دولتِ کرالا در جنوب هند اعلام کرد طرحی برای توزیعِ اسپرمهای تعیینجنسیتشده با نرخ یارانهای در میان کشاورزان دارد و در صورتِ ناموفق بودنِ این طرح هزینه را به کشاورزان برمیگرداند.
اما به گفته چائوهان مشکل این است که اسپرم تعیینجنسیتشده نرخِ باروری کمتری دارد. یک دوز از اسپرم تعیینجنسیتشده دو میلیون اسپرم دارد درحالیکه اسپرم معمولی 20میلیون اسپرم دارد.
گاو به مثابه طلا
دولت هند تعداد پناهگاههای گاوهای سرگردان با عنوانِ «گاوشالا» را افزایش داده است. این پناهگاهها توسط دولت یا نهادهای مذهبی که از گلههای سرگردانِ گاو مراقبت میکنند اداره میشوند. بیشاز 5000گاوشالا در سراسر هند وجود دارد. و دولت هند اعلام کرده است که قصد دارد یک مرتعِ 130هکتاری ـ به بزرگی تقریباً 100زمین فوتبال ـ برای گاوهای سرگردان تأسیس کند.
دولت هند همچنین «اقتصادِ گاوشالا» را راهاندازی کرده که بر اساس آن میخواهد فضولات و ادرار گاو را جمع کرده و از آنها محصولاتِ مفید تولید کند. برطبقِ آیین آریوودا، که طب سنتی هندی است، فضولات و ادرار گاو خواص مفید پزشکی دارد. هرچند هیچ منبعِ موثقِ علمیای این خاصیتها را تاکنون تأیید نکرده است، اما استفاده از این محصولات در سراسر هند در سالهای اخیر افزایش یافته است.
والاب کاتیریا، سیاستمداری از حزب ملی حاکمِ بهارتیا جاناتا، میگوید آیندهای را تصور میکند که «مردم با دیدن یک گاو سرگردان در جادهها احساس کنند که یک شیء زینتی طلایی پیدا کردهاند.» در دیدگاه او نکته کلیدی آن است که ادراک مردم را به نحوی تغییر دهیم که به جای سربار دیدنِ گاوهای سرگردان آنها را فرصت تلقی کنند.
