راهنماتو- دغدغههای مالی که ناشی از احساس ناتوانی دربرآورده کردن نیازها و تأمین معیشت است، بیشتر از آنچه قبلا تصور میشد سلامتی افراد را به خطر میاندازد.
به گزارش راهنماتو، مطالعهای که در انگلستان انجام شده است شواهدی را فراهم کرده که نشان میدهد فشارهای ناشی از پول با تغییرات بلندمدت در شاخصهاس کلیدی سلامتی مرتبط است که مهمترین آنها روی سیستم ایمنی، سیستم عصبی و سیستم هورمونی اثر میگذارند.
دانشمندان در کالج لندن و کینگز کالج در انگلستان میگویند تحلیلهای آنها نخستین تحقیقاتی است که بررسی کرده انواع متفاوتی از استرسهای مزمن چگونه با شاخصهای سلامتی در جمعیت بزرگسال مرتبط است.
این دادهها از بررسی وضعیت سلامتی 5000بزرگسال بالای 50سال گردآوری شده است و نشان میدهد که از میان 6عامل استرسزای رایج ـ از قبیل فشارهای مالی، مراقبت، ناتوانی جسمی، سوگ، بیماری و طلاق ـ فشارهای مالی در درازمدت خطرناکترین تأثیرات را روی سلامتی افراد دارند.
این پروفایلهای خطر با بررسی 4 شاخص زیستی در خون ایجاد شد که شامل این موارد هستند: سطح کورتیزول خون که هورمونی است که در پاسخ به استرس آزاد میشود، سطح پروتئین واکنشی سی (CRP) و سطح فیبرینوژن که بازیکنان سیستم ایمنی هستند که به التهاب واکنش نشان میدهند و فاکتور 1 رشد انسولین (IGF-1) که با افزایش سن و طول عمر مرتبط است.
نتایج یک آزمایش 4ساله نشان داد که شرکتکنندگانی که گزارش کردند به طور کلی همواره استرس را تجربه میکنند در مقایسه با آنهایی که استرس کم یا متوسط را گزارش داده بودند، 61درصد بیشتر در معرض خطر قرار داشتند. اما نکته قابل توجه این بود که افرادی که استرس مالی را به عنوان عامل استرسزا گزارش کرده بودند، نزدیک به 60درصد بیشتر از سایرین احتمال داشت که طی این 4سال در معرض خطرات تهدیدکننده سلامتی قرار بگیرند. هر استرس افزوده، مانند طلاق، احتمال خطر را 19درصد افزایش میداد. این همبستگیها بدون ارتباط با ژنتیک، سن، جنسیت، سبک زندگی و موقعیت اجتماعی-اقتصادی افراد در مورد همه صادق بود.
اودسا هامیلیتون از دانشگاه یو.س.ال، میگوید: «ما دریافتیم که فشار مالی خطرناکترین استرسی بود که سلامتی افراد را تهدید میکرد اما تحقیقات بیشتری برای مطمئن شدن نیاز است.»
«شاید دلیلش این باشد که این نوع استرس میتواند به بسیاری از ابعاد زندگی ما حمله کند و به مسائلی مانند درگیریهای خانوادگی، طرد اجتماعی و حتی گرسنگی و بیخانمانی منجر شود.»
این نتایج لزوما معنایش این نیست که این نوع استرس مستقیم مسائل بلندمدتی برای سلامتی ایجاد میکند اما نشان میدهد که استرس تأثیری قابلتوجه و مهم روی افراد در سنین بالاتر دارد و برخی از اشکال فشار و استرس نیز ممکن است تأثیرات جسمانی بزرگتری روی افراد داشته باشد.»
مشخص شده که استرس حاد آبشاری از تغییرات هورمونی در بدن ایجاد میکند که میتوانند سرعت تنفس، فشار خون و ضربان قلب را بالا ببرند. سیستم ایمنی هم با تولید مولکولهای طرفدار التهاب به این وضعیت واکنش نشان میدهد.
به همین دلیل است که ماندن در وضعیت استرس بالا به مدت طولانی میتواند باعث شود سیستم ایمنی به صورت مزمن فعال بماند و بیماریهای جسمی و روانی فرد بدتر شوند.
هامیلتون توضیح میدهد: «وقتی سیستم ایمنی و سیستم عصبی-هورمونی با هم به خوبی عمل میکنند، هموستازی [پایداری محیط بدن] و سلامتی حفظ میشود. اما استرس مزمن میتواند این مبادلات زیستی را مختل کند و به بیماری منجر شود.»
در این مطالعه استرس مالی، سوگ و بیماری طولانیمدت طولانیترین تغییرات را روی سیستم ایمنی و شاخصهای زیستی عصبی-هورمونی داشتند. این نشاندهنده تأثیرات فیزیکی دائمیِ استرس مزمن است.
