راهنماتو، باستان شناسان، مومیایی های باستانی متعددی را در مصر کشف کرده اند که تفاوتی آشکار با دیگر مومیایی هایی دارند که تا کنون پیدا شده بودند، این مومیایی ها، تراشه هایی طلایی را به جای زبان، در دهان داشتند.
به گزارش راهنماتو، این اکتشاف بزرگ و با ارزش، در گورستان کوویسنا (کوئسنا) در دلتای مرکزی نیل انجام شد. این منطقه باستان شناسی، که در سال 1989 کشف شد، مرتبط با دورههای بطلمیوسی و رومی است، که از حدود 300 سال قبل از میلاد تا 640 سال پس از میلاد را شامل می شود.
مومیاییهایی با زبان طلایی، در بخش باستانشناسی جدیدی پیدا شد، که پیش از این مدفن اجساد متعدد دیگری در سه دوره زمانی مختلف در مصر باستان بود. استخوانهای برخی از اسکلتهای کشفشده با لعاب طلایی پوشیده شده بودند، در حالی که برخی دیگر به سادگی در نزدیکی گلهای نیلوفر آبی دفن شدهاند .
حدس و گمان ها درباره مومیایی های زبان طلایی
البته این اولین بار نیست که مومیایی های زبان طلایی پیدا می شوند، اما هنوز مشخص نیست راز زبان های طلایی چیست. در آغاز سال 2021، باستان شناسان در حال حفاری در یک سایت باستانی 2000 ساله در مصر جمجمهای را کشف کردند که در دهان آن یک زبان براق وجود داشت .
در پایان سال 2021، نیز، یک مومیایی مرد، یک مومیایی زن و یک مومیایی کودک با زبانهای طلایی پیدا شدند که قدمت آن به بیش از 2500 سال میرسد . در زمانی که این اکتشافات انجام شد، وزارت گردشگری و آثار باستانی مصر مشکوک بود که طلاها مدتها پیش توسط مومیاییسازان در آنجا قرار داده شده بود تا اطمینان حاصل شود که مردگان میتوانند در زندگی پس از مرگ نیز در آسایش باشند.
حدس زده می شود که قرار دادن زبان طلایی در دهان مومیایی ها، ویژه اربابان و قاضی ها بوده که در جهان دیگر نیز متمایز و ممتاز باشند. یک فرضیه دیگر این است که زبان طلایی برای افرادی استفاده می شده که تمایل داشتند مراسم وداع با آنان در سکوت یا در سایه پخش موسیقی، برگزار شود.
طلا یک ماده محبوب در مصر باستان بود که برای ساختن زیورآلات برای مراسم تدفین به وفور استفاده می شد. این عنصر درخشنده را نماد خدایان می دانستند و با مفهوم ابدیت نیز همراه بود. بنابراین یک فرضیه دیگر این است که شاید زبان طلایی نمادی از حرکت به سمت نور باشد.
اما همه این ها حدس و گمان است و هنوز نمی دانیم که این فرضیه ها تا چه حد می توانند قابل استناد باشند.