فرادید نوشت؛ این گنجینهی فسیل حین حفاری چاههایی برای ارتقاء خط لوله اصلی فاضلاب شهر کشف شد. پس از این کشف، تپۀ شنی حاوی فسیلها به یک محل مجاور منتقل شد و در آنجا دیرینشناسان فرآیند طولانی بررسی و شناسایی را آغاز کردند.
محققان برای یافتن بیش از ۳۰۰ هزار فسیل موجودات مربوط به عصر پلیوسن پسین، غربال کردن را آغاز کردند. بروس هِیوارد، نویسنده اصلی این مطالعه، در بیانیهای گفته است: «شناسایی دقیق فسیلها نشان میدهد آنها بین ۳ تا ۳.۷ میلیون سال پیش در یک کانال جزر و مدی در جایی که امروز بندر مانوکائو قرار دارد تهنشین شدهاند.»
تپۀ شنی که برای جستجو به مکان دیگری انتقال یافته
«آن زمان، سطح دریا کمی بالاتر از امروز بود، چون جهان نیز چندین درجه گرمتر از حالا بود. در نتیجه، فسیلها شامل تعدادی از گونههای نیمهگرمسیری میشوند که بستگان امروزی آنها در آبهای گرمتر اطراف جزایر کِرمادِک و نورفولک زندگی میکنند.»
هِیوارد میگوید: «آنچه شگفتانگیز است این است که این یافته حاوی فسیلهایی است که در محیطهای مختلف زندگی میکردهاند که در کانال دریایی باستانی توسط حرکت امواج و جریانهای جزر و مدی قوی گرد هم آمدهاند.»
«بیشتر فسیلها در کف دریا زندگی میکردند، برخی در مدخلهای شورابمانند، برخی دیگر به خطوط ساحلی سخت و صخرهای متصل بودند و بیشتر آنها از سواحل غربی در معرض آن زمان جابجا شدهاند.»
تیم تحقیقاتی ۲۶۶ گونه فسیلی مختلف را شناسایی کردند که ۱۰ گونهی آنها قبلا ناشناخته بودند. سایر یافتههای نادر، ستون فقرات یک ارهکوسهی منقرضشده، صفحات دندانی دالماهی و گونهی حلزون گوشتخوار Buccinulum بودند.
در این مطالعه برخی از قدیمیترین فسیلهای حلزون پلاسکوستیلوس در جهان نیز کشف شد که گونهای از حلزونهای غولپیکر زمینی بومی نیوزلند بوده است. محققان صدفهای نادر کامل و شکسته شدۀ دو گونه از گونههای منقرضشدهی Maoristylus و Archaeostylus را نیز یافتهاند.