راهنماتو- در یک بعدازظهر گرم تابستانی در شهر اوزاکا، گروهی متشکل از 60مرد و زن برای جلسه «اومیای» یا «زوجیابی» دور هم جمع شدهاند.
به گزارش راهنماتو، آنها سخت گرم گفتوگو هستند، از این سر اتاق کنفرانس به آن سرش میپرند و افراد شرکتکننده در مسابقه احتمالی را ارزیابی میکنند.
این افراد، پدر و مادرهایی، با فرزندان بزرگ و هنوز مجرد هستند که امیدوارند همسر مناسبی برای فرزندانشان پیدا کنند.
زنی 60ساله با غرور از پسر 34سالهاش که معلم ابتدایی در یک مدرسه محلی است صحبت میکند. مردی 80ساله با عشق درباره پسر 49سالهاش حرف میزند که مهندس یک شرکت در زمینه الکترونیک است.
هر کدام از والدین 96دلار برای حضور در این جلسه که انجمن اولیای اطلاعات پیشنهاد ازدواج برگزار کرده، پرداخت کردهاند. همه امیدوارند گزینه مناسبی پیدا کنند.
موضوع این نیست که ژاپن، به عنوان کشوری با شیفتگی افراطی به کار، که زمان در آن نقش مهمی ایفا میکند، نتوانسته راههای مستقیمتری مثل قرارومدارهای عاشقانه بین دختران و پسران را امتحان کند. موضوع این است که رها کردن جوانان به حال خودشان دیگر جواب نمیدهد.
افزایش هزینههای زندگی، آینده مبهم اقتصادی و فرهنگ سخت کاری، باعث شده امروز جوانان ژاپنی ازدواج و بچهدار شدن را به تعویق بیندازند.
اما والدین آنها، که میترسند شانس برخورداری از نوه را از دست بدهند، دست به کار شدهاند.
نوریکو میاگوشی، مدیر شرکت زوجیابی، میگوید:
«مداخله والدین در همسریابی برای فرزندانشان امروز بیشتر از گذشته پذیرفته شده است. در گذشته مردم ممکن بود که از آمدن به چنین رویدادهایی شرمگین باشند اما زمانه تغییر کرده است.»
در سال 2021، تعداد ازدواجهای ثبتشده در ژاپن به 501116نفر کاهش یافت که کمترین میزان از زمان پایان جنگ جهانی دوم در سال 1945 بود. میانگین سن ازدواج در سال 2021 در ژاپن برای مردان 34سال و برای دختران 31سال ثبت شد. در کنار کاهش تمایل به ازدواج، فرزندآوری نیز کاهش یافته است. سال گذشته نرخ باروری به پایینترین سطح خود یعنی 1.3 رسید که بسیار پایینتر رقم ضروری 2.1 برای حفظ جمعیت پایدار است.
یک شهروند ژاپنی به نام رایمو میگوید:
«اگر 70ساعت در هفته کار کنی، پس شریک مناسبی نخواهی داشت چون وقت نمیکنی با کسی ملاقات کنی.»
رایمو میگوید، عمق این بحران را میتوانی در کالاهای سوپرمارکتی مثل غذاهای یکنفره آماده یا خیابانهایی که مملو از آپارتمانهای مناسب برای زندگی مجردی هستند، مشاهده کنی.
او میگوید:
«ژاپن کشوری است که زندگی مجردی را آسان کرده است.»
دلایل زنان برای به تعویق انداختن ازدواج متفاوت است. درحالیکه ژاپن در ظاهر کشوری است که حقوق زن و مرد به صورت مساوی تقسیم شده، اما جامعه باورهای عمیق مردسالارانه دارد که در آن بر نقش اولیه زن به عنوان مراقبت از فرزندان و ماندن در خانه تأکید میشود.
نیازی به گفتوگوهای معذبکننده نیست
برخی والدین چندبار در این جلسات شرکت کردهاند و برخی نیز تازهوارد هستند. هر کدامشان با پرسشنامههای کاملی درباره فرزندانشان به جلسه آمدهاند که درباره مسائل مختلفی مثل امکان نقل مکان در صورت توافق بر سر ازدواج میپرسند. برخی از والدین نیز تصاویری از پروفایلهای فرزندانشان را آوردهاند که بسیاری عکسهای استودیویی حرفهای هستند و برخی نیز زنان جوانی را در لباسهای سنتی ژاپنی نشان میدهند.
بسیاری از تصاویر متعلق به مجردهایی بین سنین 30 تا 50سال هستند؛ جوانترین 28سال و مسنترین 51سال سن دارد و شغلها نیز بسیار منتوع از پزشک و پرستار تا مهندس و منشی و کارمند دولت را شامل میشود.
یک زوج 80ساله میگویند که پسر 49سالهشان آنقدر غرق کار بوده که نتوانسته برای زندگی عاشقانهاش برنامهریزی کند. آنها نیز همیشه نوه میخواستند پس تصمیم گرفتند که در این جلسه که در روزنامه آگهی شده بود شرکت کنند.
برخی والدین به خواسته فرزندانشان در این جلسه حضور پیدا کردهاند. مادری 60ساله میگوید که دختر 37سالهاش از اینکه میبیند همه دوستانش ازدواج کردهاند و بچه دارند مضطرب شده است. او میگوید پشیمان است که دخترش را تشویق نکرده فرد مناسبی برای ازدواج پیدا کند.
این آژانس تخمین زده که 10درصد از زوجیابیها به ازدواج ختم میشود اما تأکید میکند این رقم احتمالا میتواند بالاتر باشد، زیرا والدین بعدا آنها را در جریان پیشرفت رابطه فرزندانشان قرار نمیدهند.
یکی از مادران میگوید که برای ملاقات با والدین یکی از نامزدهای محبوب در صفی طولانی ایستاده بوده و شگفتزده شده وقتی آنها با او تماس گرفتهاند و درخواست ملاقات با فرزندش را داشتهاند.
«در همان نگاه اول دخترم و پسرشان چشمدرچشم هم شدند و من همان لحظه فهمیدم که دخترم گزینه مناسباش را پیدا کرده است.»
این زوج ازدواج کردهاند.
او میگوید مزیتهای زیادی در شرکت والدین در این جلسات وجود دارد که یکی از آنها این است که والدین خیلی محکمتر میتوانند درباره آنچه فرزندانشان میخواهند و نمیخواهند، حرف بزنند.
در جستجوی زوجی مناسب برای نوهدار شدن
بسیاری از والدین برای شیرینی نوه است که به این جلسات جذب میشوند.
اغلب والدین مردانی در سنین 40سالگی به دنبال دخترانی در دهههای 20 و 30 هستند. یکی از والدین شاکی بود که با اینکه عکس پسر 40سالهاش را به 10نفر داده است، هیچکدام به ملاقات منجر نشده است.
اما مشخص شد که این پدر تمام دختران 30سال به بالا و تحصیلکردهتر از پسرش را رد کرده است. او حتی یکی از نامزدها که برادر نداشت را رد کرد چون در فرهنگ ژاپنی این زنان باری بر دوش والدین تلقی میشوند که باید از والدینشان مراقبت کنند.
میاگوشی با اشاره به مفهوم «گو-ئن» در ژاپنی به معنای عشق و جوانهزدن عشق در دیدار اول، میگوید:
«مهم نیست که چقدر تلاش کنید، گاهی نمیشود. موضوع ازدواج است.»
«