راهنماتو- فیلسوف معروف، لودوینگ ویتگنشتاین، 4برادر داشت که سه تا از آنها خودکشی کردند و اختلال افسردگی در خانواده آنها به نسلهای قبلی باز میگشت.
به گزارش راهنماتو، این نوع افسردگی بالینی نامیده میشود. افسردگی بالینی یک نوع اختلال افسردگی اساسی است که ژنتیک و زیستشناسی در آن نقش دارند.
اما افسردگی اغلب موارد به موقعیتی که در آن قرار داریم مرتبط است. در این مقاله با راهنماتو همراه باشید تا عوامل پیشبرنده افسردگی موقعیتی را با هم مرور کنیم:
1.استرسزاهای واقعی دارید
شما از کارتان اخراج شدهاید یا نگرانیهای مالی دارید؛ طلاق گرفتهاید یا در حال جدایی هستید؛ تنها و منزوی هستید یا از بیماری خاصی رنج میبرید. این مشکلات واقعی زندگی شما را از شادی تهی میکنند و زمینه فرسودگی، ناامیدی، احساس گیرکردن در تله و حس دلمردگی ایجاد میکنند.
2.بایدها شما را احاطه کردهاند
اینجا تمرکز به جای موقعیتهای زندگی روی شخصیت است. اگر شما از آن آدمهایی هستید که فهرست بلندبالایی از «بایدها» دارید در این دسته جای میگیرید. اگر یکی از این بایدها را فراموش کنید، مثلا یادتان برود که به مادربزرگتان زنگ بزنید و تولدش را تبریک بگویید، احساس گناه شما را احاطه میکند.
اما اغلب موارد این بایدها به ما از جانب جامعه و پدرومادر به ارث میرسند. چون این بایدها اغلب موارد چگونهبودن و چهکردن را به شکلی تعارضآمیز به ما دیکته میکنند، باعث میشوند که خیلی ساده احساس فروپاشی کنیم و این حس در ما ایجاد شود که گویی هرگز به اندازه کافی، کافی نیستیم.
3.خودانتقادگر هستید
اگر فردی خودانتقادگر هستید به این آتش میدمید. یک قلدر در سرتان زندگی میکند که همیشه از روی شانه شما به اوضاع مسلط است و وقتی کاری که باید انجام دهید را انجام نمیدهید، نهتنها به شدت تنبیهتان میکند بلکه وقتی خطاهای روزمره انجام میدهید، به شما نهیب میزند که به قدر کافی خوب نیستید. آیا این کار شما را افسرده میکند؟ قطعا چنین است. شما همیشه حس میکنید که در هچل افتادهاید؛ زندگیتان پر از منفیهای زیاد و مثبتهای اندک است.
4.اضطراب درمان نشده دارید
افسردگی اغلب درباره گذشته است و با همزدن پشیمانیها و احساس گناه تشدید میشود اما اضطراب همیشه درباه آینده است و با «اگرها» و ساختن بدترین سناریوهای ذهنی ممکن تشدید میشود اما این دو حالت اغلب با هم همدست هستند. نگرانی مداوم و انتظار همیشگی برای وقوع بدبیاری زندگی را سیاه میکند.
چه باید کرد؟
اگر بتوانید یک قدم به عقب بردارید و تشخیص دهید که دلیل واقعی افسردگیتان چیست، نصف راه را طی کردهاید. بعد میتوانید راهکارهایی که در ادامه پیشنهاد میدهیم را امتحان کنید:
فعالانه دردسر بخرید
مشکلات واقعی نیازمند اقدامات واقعی است اما افسردگی موجود سبب میشود که حس ناامیدی بر شما چیره شود که متعاقبا سبب میشود با خودتان بگویید: «چرا دردسر بخرم؟»، «من نمیتونم!» و احساس خستگی مفرط سبب میشود که در تخت بمانید و پتو را روی سرتان بکشید.
اما اگر همینطور ادامه دهید، احساستان هم به همین منوال باقی میماند. اینجا نیاز دارید که کمک بگیرید، قدمهای کوچک بردارید، اطلاعات کسب کنید و از زاویه دید کسانی بهرهمند شوند که میدانند چه میگویند تا با زبالههایی که مغزتان در حال تولید آنهاست مقابله کنید.
مغز افسرده به شما میگوید باید حالتان بهتر شود تا بتوانید اقدام کنید. اما درواقع شما باید اقدام کنید تا حالتان بهتر شود. باید رو به جلو حرکت کنید و کاری متفاوت انجام دهید.
خودانتقادگر درونتان را عقب برانید
قرار نیست که کارها را درست انجام دهید. اگر پادزهر مشکلات اقدام کردن است، پادزهر خودانتقادی عقبراندن قلدری است که در سرتان زندگی میکند. مغز احساسی شما میگوید اگر نمیخواهید احساس بدی داشته باشید یا مورد قلدری قرار بگیرید، نیاز دارید که بهتر شوید ـ اشتباه نکنید و از قوانین تبعیت کنید ـ اما این توصیهها استرس شما را بیشتر افزایش میدهد.
شما باید به صدای این قلدر حساس شوید و آن را تشخیص دهید و هر زمان آن را شنیدید به مغز منطقیتان پناه ببرید: به خودتان بگویید همه چیز اهمیت ندارد، این خطا ایرادی ندارد و میتوانم آن را اصلاح کنم و دارم همه سعیام را میکنم.
احساس خوب خودبهخودی و خودکار ایجاد نمیشود، اما وقتی اینگونه فکر کنید، متفاوت نیز عمل میکنید که در طی زمان کمکتان میکند تا آن صداها را خاموش کنید و مغزتان را مجدد سیمکشی کنید.
ارزشها را جایگزین بایدها کنید
به جای آنکه با قوانین و نظم دیگران زندگی کنید، ارزشهای خودتان را خلق کنید. حواستان به زمانی که آن بایدها وارد عمل میشوند باشد. زمان بگذارید و تصمیم بگیرید که چه مدل بزرگسالی میخواهید باشید؛ با چه کدهای اخلاقیای میخواهید زندگی کنید؛ تصمیم بگیرید که چه چیزهایی اهمیت توجه شما را دارند و چه چیزهایی را باید نادیده بگیرید. فهرستی از ارزشهایتان را تهیه کنید؛ کوتاه باشد، مثلا شامل 10ارزش اساسی نه 30 ارزش.
اضطرابتان را درمان کنید
ذهن مضطرب شما، درست مثل ذهن افسرده و خوداانتقادگرتان، به شما میگوید اگر میخواهید اضطراب نداشته باشید، باید همیشه نگاهتان رو به آینده باشد، باید آماده باشید، باید اطلاعات کسب کنید، باید محتاط باشید، باید مراقب باشید و در ناحیه امنتان باقی بمانید و از موقعیتهای مضطربکننده پرهیز کنید.
مشکل این درایتاندیشی آن است که خوب جواب میدهد. اگر قبضهای تلمبارشده روی میز ناهارخوری را نادیده بگیرید، احساس خوبی پیدا میکنید. یا اگر به آن مهمانی مضطربکننده نروید حالتان خوب میشود.
اما مثل سایر پیشبرندهها، پادزهر این کار نیز اقدام است. خودتان را که دارید در هزارتوی آینده فرو میروید بگیرید و به زمان حال باز گردانید، تشخیص دهید که چه چیزهایی را میتوانید کنترل کنید و کنترل چه چیزهایی از عهده شما خارج است، قدمهای کوچک بردارید تا هم نگرانیهای واقعی را از بین ببرید و هم از ناحیه امنتان خارج شوید تا متوجه شوید آن اتفاقی که احساس میکنید رخ خواهد داد، معمولا رخ نمیدهد. این کار نیز سیمکشی مغز شما را تغییر میدهد.
کمک پزشکی و مشاوره بگیرید
مداخله پزشکی و مصرف دارو میتواند علائم افسردگی را کاهش دهد و به شما در حل مشکلاتتان کمک کند. این درمانها رفتار شما را تغییر میدهد، مانع فرو رفتن شما در مارپیچ تاریک افسردگی میشود و سبب میشود که با نگاهی منطقیتر به اوضاع نگاه کنید. درمان هم حمایت و هم مهارتهای لازم برای حرکت رو به جلو را برایتان فراهم میکند.
هر مشکلی ناشی از مشکل دیگری است و شناسایی آن مشکل زیرین به حل بقیه مشکلات کمک میکند. سعی کنید مشکل اساسی را شناسایی کنید و آن را از بین ببرید.