راهنماتو- ناظران، صرفا با تماشای شیوه تکاندادن یک جعبه دربسته توسط یک فرد دیگر، میتوانند به درستی حدس بزنند که این فرد از تکان دادن جعبه به دنبال کسب چه نوع اطلاعاتی درباره محتوای درون آن است.
به گزارش راهنماتو، این نوع آزمایشها بینشی درباره چگونگی شناخت و فهم جهان اطراف از طریق فعالیتهای معرفتی یا اپیستمی به دست میدهند.
محققان دانشگاه جان هاپکینز از صدها «شاهد» درخواست کردند تا «بازیگران» 5آزمایش بامزه را در حال تکان دادن جعبههای دربسته تماشا کنند.
محقق و نویسنده این مطالعه، شولی کروم، میگوید هدف از این آزمایشها این بود که بفهمیم مردم چگونه میتوانند صرفا با تماشای تعامل دیگران با اشیائ اطلاعاتی درباره آنها کشف کنند.
در هر کدام از آزمایشها بازیگران در یک بازی فیزیکی شرکت داشتند: از آنها خواسته شد که با تعامل با اشیائی که در اختیار داشتند حدس بزنند که محتوی درون جعبه چه شکلی است یا چه تعداد شیء درون جعبه وجود دارد. در بخشی که قرار بود شکل شیء درون جعبهها حدس زده شود، شیء مورد نظر یا کره بود یا مکعب. در بخشی که قرار بود تعداد اشیاء درون جعبه حدس زده شود، جعبهها بین 5 تا 15 سکه داشتند.
سپس از یک گروه مجزا و بزرگ از مشاهدهکنندگان درخواست شد که به ویدیوهایی (بیصدا و بیچهره) که از این بازیگران در هنگام تعامل با جعبهها گرفته شده بود با دقت نگاه کنند و سعی کنند حدس بزنند که این بازیگران در آن لحظه میخواهند چه نوع اطلاعاتی را از جعبههایی که در دست دارند به دست آورند.
قبل از آنکه ادامه مطلب را بخوانید. به ویدیویی که در زیر میبینید نگاه کنید و حدس بزنید که بازیگران در سمت چپ و راست تصویر در حال استنباط چه نوع اطلاعاتی هستند. آیا میخواهند شکل اشیاء درون جعبه را حدس بزنند یا میخواهند تعداد اشیاء را حدس بزنند؟
.
نتایج
محققان به این نتیجه رسیدند که مشاهدهکنندگان با درصد بالایی میتوانند به شکلی غریزی حدس بزنند که هدف بازیگران از تکاندادن جعبهها کسب چه نوع اطلاعاتی است.
کروم توضیح میدهد: «مردم معمولا برای شناسایی تعداد اشیاء موجود در یک جعبه دربسته آن را به سمت بالا و پایین تکان میدهند. اما اگر بخواهند شکل شیء درون جعبه را حدس بزنند آن را به دو طرف تکان میدهند زیرا این روش برای شناسایی مکعب یا کره بودن یک شیء روش سادهتری است.» حدس شما درست بود؟
جالب این بود که حدس درست خود بازیگران درباره تعداد اشیاء درون جعبه یا شکل شیءها هیچ ارتباطی به حدس درست شاهدانی که آنها را تماشا میکردند نداشت و مستقل از اینکه آنها درست به پرسش محققان پاسخ داده بودند یا نه، اغلب شاهدان به درستی حدس زده بودند که این بازیگران در پی کسب چه نوع اطلاعاتی هستند.
بدن و اطلاعات
افراد بدنهایشان را به دلایل مختلفی حرکت میدهند: آنها میخواهند یک فعالیت فیزیکی انجام دهند، در جستجوی اطلاعات هستند، به دنبال برقرار ارتباطات اجتماعی هستند و میخواهند به شکلی خلاقانه خودشان را بیان کنند.
این مطالعه بروی دیدن و فهم «فعالیتهای معرفتی» یا «اپیستمی» متمرکز بود که منظور از آنها فعالیتهایی است که فرد به کمک آنها از جهان اطرافش اطلاعات کسب میکند.
تکاندادن جعبه فعالیتی معرفتی است که برخی برای کسب اطلاعات از یک جعبه دربسته آن را به کار میگیرند.
چاز فایرستون، نویسنده ارشد این مطالعه، میگوید که نمونههای دیگری از فعالیتهای معرفتی شامل زمانی است که دستگیره در را با هدف کسب اطلاعات درباره باز یا بسته بودن آن فشار میدهید، یا وقتی که نوک انگشت پا را برای دانستن درجه حرارت آب به داخل آب فرو میکنید.
کروم میگوید که ما همواره از حرکتهای انسانها معنا استنباط میکنیم. «پرسهزنی شکل از فعالیت معرفتی است که ویژگیهای خودش را دارد ـ فردی که در سطح شهر سرگردان است و هر از گاهی به موبایل و پشت سرش نگاه میکند احتمالا گم شده است.»
نتایج این آزمایشها نشان داد که وقتی افراد از بدنشان برای شناسایی جهان استفاده میکنند، ناظران ـ دیگران ـ کاملا متوجه میشوند که این فرد در حال کسب چه نوع اطلاعاتی است یا چه چیزی میخواهد درباره جهان اطرافش دریافت کند.
فایرستون میگوید، بسیاری از پرسشهایی که در علوم شناختی بررسی میشوند شامل چیزهای بسیار ساده است. ما در اغلب مطالعات به دنبال پاسخ به پرسشهایی نظیر این هستیم که چطور آدمها کارهایی را که اغلب به صورت طبیعی یاد گرفتهاند درک میکنند.
او میگوید این حوزهای از تحقیق است که کمتر مورد کاوش قرار گرفته است.
«این نوع استبناطها و دریافتها به نظر خیلی طبیعی و عادی و ساده و غریزی میآیند. اما در زیر لایههای آنها واقعا فرایند شناختی پیچیدهای وجود دارد.»