راهنماتو- دانشمندان بقایای فسیل‌شدۀ بزرگ‌ترین پنگوئنی که تاکنون روی زمین زیسته را پیدا کرده‌اند؛ هیولایی با وزنِ 154کیلوگرم که بیش‌از 50میلیون سال قبل، در اقیانوس‌هایِ اطراف، که امروز به اسمِ نیوزیلند می‌شناسیم، به راحتی شنا می‌کرد.
به گزارش راهنماتو، فسیل این گونه تازه‌کشف‌شده، با عنوان کومیمانو فوردیچِی، در کنار 8گونه دیگر در داخل سنگ‌های ساحلی نورث آوتاگو در نیوزیلند پیدا شده است. 5عدد از گونه‌هایی که در کنار این گونه عظیم‌الجثه پیدا شده به یک گونه تازه‌کشف‌شده دیگر به نامِ پترادیپتیس استون‌هاوسِی تعلق دارد. یکی از آن‌ها به یک گونه غول‌پیکر دیگر به نام کومیمانو بایسیای، تعلق دارد و یکی از این 8گونه نیز هنوز شناسایی نشده است. قدمت صخره‌هایی که پنگوئن‌ها در آن پیدا شده‌اند به 59 تا 55.5میلیون سال قبل برمی‌گردد.
محققان وزن دو گونه تازه‌کشف‌شده را از طریقِ مقایسه اندازه و چگالی استخوان‌های‌شان با اندازه و چگالیِ استخوان‌های گونه‌های مدرنِ پنگوئن تخمین زده‌اند. تیم تحقیقاتی دریافت که گونه پی.استون‌هاوسی وزنی در حدود 50کیلوگرم داشته که از پنگوئن‌های امپراتور امروزی سنگین‌تر بوده است. این‌درحالیست که کی. فوردیچی حتی سه‌برابر بزرگ‌تر از این پنگوئن بوده و وزنش به بیش‌تر از 154کیلوگرم می‌رسیده است.
برای آنکه مقایسه دست‌تان بیاید، یک مرد متوسطِ آمریکایی 20ساله وزنی در حدود 90کیلوگرم دارد. دنیل سپکا، دیرینه‌شناس و نویسنده ارشد این مقاله، می‌گوید: «بر اساسِ تحلیل‌های ما، گونه کی. فوردیچی بزرگ‌ترین گونه پنگوئنی است که تاکنون شناسایی شده است.»
پیش‌از‌این، بزرگ‌ترین گونه پنگوئن پِلیودیپتیس کلِکاوسکی، شناسایی شده بود که 37میلیون سال قبل در قطب جنوب زندگی می‌کرده و وزنی در حدود 116کیلوگرم و قدی در حدود 2متر داشته است. به او لقبِ «پنگوئنِ غول‌پیکر» را داده بودند. پنگوئنِ غول‌پیکرِ بعدی، کی. باسیای است که در حدود 121کیلوگرم وزن داشته و طولِ قامتش به 1.8متر می‌رسیده است.
این دو گونه جدید احتمالاً قدیمی‌ترین انواع پنگوئن‌ها بوده‌اند. سپکا می‌گوید: «این گونه‌ها استخوان‌های بالۀ نسبتاً ابتدایی داشتند. این باله‌ها از بسیاری جهات شبیه به بال‌های پرندگانی است که هم در هوا پرواز می‌کنند و هم در زیر آب با آن‌ها پارو می‌زنند. درست مثلِ عضوی که در پافین و اوک وجود دارد.» اما هیچ‌کدام از گونه‌های جدید پنگوئن قادر به پرواز نیستند.
پنگوئن‌ها احتمالاً 60میلیون سال قبل ـ مدتِ کوتاهی قبل از آنکه گونه‌های مدرن پدید بیایند ـ توانایی پرواز را به نفعِ شنا کردن در اقیانوس‌ها از دست دادند. بنابراین این گونه‌های قدیمی هنوز باله‌های قدرتمند و کارامد پنگوئن‌های جدیدتر و خویشاوندانِ امروزی‌شان را تکامل نداده بودند.
سپکا می‌گوید، هیکل بزرگِ گونه کی. فوردیچِی نشان می‌دهد که غول‌آسایی در همان مراحل اولیه در تیره پنگوئن‌ها آغاز شده بوده است. این نشان می‌دهد که مزایای هیکل بزرگ، مثلِ تواناییِ تنظیمِ کارامدترِ حرارت و غواصی زیر آب، بلافاصله بعد از ازدست‌دادنِ قدرتِ پرواز، فشار انتخابی قدرتمندی را به این گونه وارد کرده است.»
پنگوئن‌های عظیم‌الجثه مثل کی. فوردیچِی در حدود 27میلیون سال قبل ناپدید شدند. هنوز مشخص نیست که چه چیزی آن‌ها را به انقراض کشاند. اما احتمال دارد که این پرندگانِ غول‌پیکر نهایتاً به واسطۀ پستاندارانِ دریاییِ هم‌اندازه خودشان از میدانِ رقابت خارج شدند.
کی. فوردیچِی احتمالاً بزرگ‌ترین پنگوئن شناخته‌شده تاکنون است اما ممکن است که پرندگان بزرگ‌تر از آن نیز در نیوزیلند زیسته باشند.
