راهنماتو- نتایج یک مطالعه جدید درباره یک گونه مرغِ ناشناختۀ طوفان نشان می‌دهد که این جانورِ غول‌پیکر، که حدود 3میلیون سال پیش در نیمکره جنوبی می‌زیسته، با منقارِ قلاب‌دار و چشمانِ نافذش در آسمان‌ها و دریاهای این ناحیه هراس‌افکنی می‌کرده است.
به گزارش راهنماتو، این کشف بر اساسِ مطالعه جمجمه و استخوانِ بالایی بال این شکارچی که در نورث‌آیلند در نیوزیلند سالم پیدا شده و تنها فسیل ثبت‌شده از گونه‌های غول‌پیکرِ منقرض‌شدۀ مرغ طوفان است، انجام شده است.
پژوهشگرانِ این مطالعه نوشته‌اند که سازندِ تانگاهو که بقایای این پرنده در آن پیدا شده است، «هم‌چنان مملو از فسیل‌های شگفت‌انگیز پرندگانِ دریایی است و به قطعه‌ای مهم از پازلِ فهمِ فرگشت و زیست-جغرافیای پرندگان دریایی در نیوزیلند و فراترازآن تبدیل شده است. »
یک جستجوگر غیرحرفه‌ای فسیل به نام آلستر جانسون فسیل جمجمه مرغِ غول‌پیکر طوفان را در سال 2017کشف و دو سال بعد در نقطه‌ای متفاوت استخوان‌های بال پرنده را پیدا کرد. محققان برای ادای احترام به همسرِ فقید یابنده فسیل، تینا کینگ، نام این گونه جدید را Macronestes tinae گذاشتند.
فسیلِ M. tinae، که نخستین شواهد از وجود گونه‌های غول‌پیکرِ باستانیِ مرغ طوفان در جهان است، می‌تواند دانشِ چگونگی فرگشت‌یافتنِ خویشاوندانِ مدرن این پرنده را در اختیار دیرینه‌شناسان قرار دهد. هرچند M.tinae از خانواده مرغ‌های طوفانِ غول‌پیکر محسوب می‌شود اما این گونه از گونه‌های مدرنِ Macronestes giganteus و Macronestes halli، کوچک‌تر بوده است.
مرغِ طوفانِ غول‌پیکرِ نیمکره جنوبی (M. giganteus) و مرغ طوفانِ غول‌پیکرِ نیمکره شمالی (M.halli) می‌توانند از نوک تا دم تا 1متر رشد کنند و برخی‌اوقات پهنای بال آن‌ها به 1.8متر نیز می‌رسد.
رودریگو سالوادور، نویسنده همکار این مطالعه از دانشگاه آرکتیک در نروژ، می‌گوید: « ازآنجایی که دانشمندان شواهد فسیلی محدودی درباره M. tinae دارند، به سختی می‌توان فهمید که این پرنده دقیقاً چه‌اندازه بزرگ بوده است. اما بر اساس فسیل‌هایی که در اختیار داریم، می‌توانیم حدس بزنیم که این پرنده کوچک‌ترین پرنده غول‌پیکرِ مرغِ طوفان است که تاکنون زیسته است. معنایش این است که پهنای بال این پرنده 1.5متر بوده - بله مسخره نمی‌کنم!»
دانیل سِپکا، دیرینه‌شناس از موزه بروس در کانکتیکات، می‌گوید: «مرغان طوفان غول‌پیکر، درواقع ناهنجاری محسوب می‌شوند، بسیاری از مرغان طوفان از اردک‌ها کوچک‌تر هستند. معنایش این است که جثه کوچکِ M.tinae نباید شگفت‌زده‌مان کند. ازآنجایی که مرغ‌های طوفانِ غول‌پیکر از بقیه اعضای خانواده‌شان بسیار بزرگ‌تر هستند، قابلِ درک است که در طی زمان رشد کرده باشند.»
اما مرغ‌های طوفانِ غول‌پیکر نسبت به سایرین مزیت‌هایی داشته‌اند. بسیاری از گونه‌های مرغ طوفان به دلیل پاهای نحیفِ کوچک‌شان نمی‌توانند به خوبی روی زمین راه بروند، بنابراین در هنگام شکار یا پرواز می‌کنند، یا به داخلِ اقیانوس شیرجه می‌زنند تا طعمه‌شان را شکار کنند. اما مرغ‌های طوفانِ غول‌پیکر پاهای قوی دارند و عریض بودنِ پاهای‌شان به آن‌ها امکان می‌دهد تا روی زمین به شکار مردار یا حیوانات کوچک‌تر مشغول باشند. و از منقارهای بزرگ‌شان برای نوک‌زدن‌های مؤدبانه به مردار استفاده نمی‌کنند بلکه تا انتها منقار را در لاشه فرو می‌کنند و خودشان را غرق در خون و شکمبه حیوان می‌کنند.»
سپکا می‌گوید، احتمالش خیلی زیاد است که M. tinae هم با توجه به منقارِ شومی که داشته، از صورتِ غرق درخون و شکمبه شکارش لذت می‌برده است. و سالوادور می‌گوید، ازآنجایی که سایر گونه‌های مرغ طوفان چنین کاری نمی‌کنند، آن‌ها از یک هنرمند درخواست کردند تا تصویری از این گونه تازه‌کشف‌شده را درحالیکه با بی‌رحمی تمام در حالِ دریدنِ یک فوکِ شکارشده است، نقاشی کند.
سازندِ تانگو از رسوبات دانه‌ریز تشکیل شده که به حفظ فسیل‌های زیادی شامل فسیل پرندگان، پستانداران و بی‌مهرگان کمک کرده است. در طولِ دوره پلیوسِن (حدو 5.3 تا 2.5میلیون سال قبل) که این فسیل‌ها در رسوبات ذخیره شدند، نیوزیلند چند درجه گرم‌تر از امروز بود. سالوادور می‌گوید، همین‌طور که هوا گرم‌تر می‌شود، انتظار می‌رود که به سمتِ جغرافیایی شبیه به گذشته حرکت کنیم.
سپکا می‌گوید: «ممکن است که مردم امروز نگرانِ مرغان طوفان غول‌پیکری که 2 تا 3میلیون سال قبل زندگی می‌کردند، نباشند. اما فهمِ اینکه گونه‌های مختلف حیوانات در دوران‌های گرم‌تر زمین‌شناسی چگونه توزیع شده بودند، می‌تواند به ما کمک کند تغییراتِ آینده را پیش‌بینی کنیم.»
