راهنماتو- باور به ساکنشدن ارواح خبیث در بدن انسان در طول هزاران سال در فرهنگهای مختلف رایج بوده است. جنگیری در قرون وسطا امری رایج بود که برای خلاص کردنِ افراد از ارواحی که بدنشان را تسخیر کرده بودند، انجام میگرفت. در جامعه مدرن، این رفتار، رفتاری منسوخشده طلقی میشود زیرا به تملک درآمدنِ بدن انسان تظاهرِ یک بیماری روانی دانسته میشود.
بهگزارش راهنماتو، بااینوجود، کلیسای کاتولیک گزارش داده درخواست برای جنگیری افزایش پیدا کرده است. آیا این پدیدهای است که رسانهها به آن دامن میزنند یا واقعاً موارد بهتملکدرآمدن توسط شیطان زیاد شده است؟
درحالیکه عمل جنگیری تاریخی طولانی در مذاهب مختلف دارد اما در دین مسیحیت رایجتر است. در انجیل مسیحی عهد جدید، حضرت عیسی به عنوان جنگیر شیاطین از بدن افرادی که بدنشان به تملک درآمده است، معرفی میشود. کلیسای مسیحیت در سالهای ابتدایی باور داشت که حقیقتاً شیاطین بدن انسان را تسخیر میکنند و به آن به مثابه یک مصیبت روحی جدی مینگریست. در طی قرونوسطا جنگیری، با راهنماها و مراسم خاصی که برای اجرای این مراسم تدوین شدند، به فعالیتی رسمی در کلیسای کاتولید تبدیل شد.
آیا تملکِ بدنِ انسان توسطِ شیطان درحالِ افزایش است؟
کلیسای کاتولیک روم در سال 2013 اعلام کرد که در راستای افزایش درخواستها برای خلاصی از ارواح شیطانی که بدنِ افراد را تسخیر کردهاند، ارتش جدیدی از جنگیرها را آموزش خواهد داد. کلیسا ادعا کرد «افزایشِ بیسابقۀ» درخواستها برای جنگیری ناشی از آن است که افراد بیشتری با کمک اطلاعاتی که در اینترنت یافت میشود «به جادوی سیاه» روی آوردهاند.
برطبق کسانی که به تسخیرشدن توسطِ شیاطین معتقد هستند، حالت افرادی که تسخیر شدهاند به نحوی است که معمولاً جملات نامفهومی را به زبانی که برایشان بیگانه است ادا میکنند، بدنشان را بدونِ کنترل تکان میدهند و چیزهای مثل میخ، قطعات فلزی و تکههای شیشه بالا میآورند.
این افراد باید در کلیسای کاتولیک جنگیری شوند. عملیات جنگیری در این کلیسا شامل کشیشی است که نام خدا، قدیسان و فرشته میکاییل را میآورد تا شیاطین از بدن فرد خارج شوند و بعد از آب مقدس، دانههای تسبیح و صلیب استفاده میکند.
گابریل آمورث (1925-2016) یکی از کشیشان کاتولیک کلیسای روم بود که گزارش کرد در طول فعالیتش 160000عملیات جنگیری انجام داده است. او معتقد بود که «مردم ایمانشان را از دست دادهاند و خرافات، جادو و شیطانگرایی جای ایمان آنها را گرفته است که باعث میشود درها برای حضور شیاطین گشوده شود.»
اما کلیسای کاتولیک تنها سازمان مذهبیای نیست که آیین جنگیری را انجام میدهد. این سنت در چندین مذهب و فرهنگ برگزار میشود.
جنگیری تقریباً در سراسر جهان در تمام ادیان انجام گرفته است. برای مثال در بینالنهرینِ باستان، اعتقاد براین بود که همه اشکال بیماری ناشی از ارواحِ قدرتمندی هستند که وارد بدنِ فرد شدهاند. لوحهای آشوری به استفاده از افسون و نیایشهای خدایان و همچنین چالشهای مستقیم با شیاطین اشاره شده است. کاهنان بابلی باستان با ازبینبردنِ تصویر گلی یا مومی دیوها، مراسم جنگیری انجام میدادند.
گفته میشود که 600سال قبل از میلاد، پیامبر زرتشتی ایرانی نیز مراسم و دعاهایی را با همین هدف انجام میداده که شامل استفاده از آب مقدس نیز میشده است. در مسیحیت، یهودیت و بوداییسم نیز مراسمی مشابه برگزار میشده است. در مسیحیت بارها به اجرای جنگیری توسطِ حضرت عیسی و قدرت او در خارج کردن ارواح خبیث از بدنِ حواریونش اشاره شده است. یکی از داستانهای معروف جنگیری که به حضرت عیسی منتسب شده است، میگوید که او ارواح خبیث را از بدنِ مردی خارج کرده است و سپس این ارواح به شکل خوک درآمدند و از دره سقوط کردند و سپس در آبها غرق شدند.
خشونت در جنگیری
در قرونوسطا (500 تا 1500بعد ازمیلاد) خرافاتِ باستانی احیا شد و شیطانگرایی و بیماری روانی نتیجه تملک بدن توسطِ شیاطین دانسته میشد. تکنیکهایی که برای خارج کردن ارواح از بدنِ انسانها استفاده میشد بسیار وحشیانه و دردناک بود. یکی از آنها شلاقزدنِ بیمار بود.
معروفترین مورد تسخیر در تاریخ اروپای غربی در شهر لودون در فرانسه در سال 1632پسازمیلاد رخ داد. گروهی از راهبهها در صومعه اروسولین در لودون دچار تشنج شدند، آنها فریاد میزدند، واقواق، میکردند و بیدلیل میخندیدند. یک کشیش به اسم اروبین گراندیر، متهم شد که عامل تسخیر بوده است. او را به رغم آنکه میگفت بیگناه است، به جرم جادوگری اعدام کردند.
خود راهبهها نیز در جریان جنگیری مورد خشونت جسمی از جمله سیلی، نیشگون و سوزنسوزنشدن، قرار گرفتند. حتی آنها را مجبور کردند که ادرار یا مدفوعشان را بخورند تا شیاطین از بدنشان خارج شوند. این اعمال به قدری بحثبرانگیز بود که کلیسا آنها را محکوم کرد.
در سال 1614، کلیسا دستورالعملهایی را برای جنگیری معرفی کرد که هدفشان جلوگیری از سوءاستفاده و اطمینان از این بود که فقط روحانیون آموزشدیده این کار را انجام میدهند. در سال 1999، واتیکان در مناسک جنگیری تجدیدنظر و براهمیتِ تفکیک کردنِ جنزدگی از بیماریِ روانی تأکید کرد.
جنگیری در طول تاریخ شامل آدابی مانند دعا، بخور، آبمقدس، نمک و گلسرخ بوده است. بااینحال، جنگیری تردیدهای فراوانی نیز به همراه داشته است. بسیاری از دانشمندان باور دارند که تملکِ شیطانی فقط شکلی از بیماری روانی مثلی هیستریا، شیدایی یا جنون، روانپریشی، سندرومِ تورت، شیزوفرنی یا اختلال شخصیت است. شکگرایان میگویند این توهم که افرادِ جنزده بعد از این مراسم خوب میشوند، به دلیلِ نیروی تلقین یا اثرِ دارونماست.
باور به تسخیر شدن توسطِ ارواح از آغاز تمدن تا امروز تغییری نکرده است و تا امروز هنوز اجرا میشود. اما اینکه تملک توسط نیروهای شیطانی واقعی است یا فقط نتیجه بههمخوردنِ تعادل روحی یا مصرف داروست، بحثی است که هنوز داغ است.