راهنماتو -تیمی از باستان‌شناسان زیرِآب از دانشگاه زادار بقایایِ غرق‌شدۀ یک جاده با قدمت 7000سال را که زمانی یک خشکیِ مصنوعیِ باستانی را به جزیره کورچولا در کرواسی وصل می‌کرد، پیدا کرده‌اند.
به گزارش راهنماتو، این جاده در عمق 5متری در رسوباتِ ته‌نشین‌شده در محوطه باستانی سولین (soline) پیدا شده که یک خشکی باستانی و سکونتگاهی متعلق به عصر نوسنگی در جزیره کورچولا است. علاوه‌برآن، چندین شیء باستانی که به یک فرهنگِ مفقود‌شده دریایی به نامِ خوار (Hvar) تعلق دارند، و مردمانش در عصر نوسنگی در این ناحیه مسلط بودند، نیز کشف شده‌اند.
تحلیل‌های رادیوکربن بروی چوب‌هایی که حفظ‌شده‌اند نشان داد که قدمتِ کل این سکونتگاه به 4900سال قبل‌ازمیلاد مسیح برمی‌گردد.
این جاده از چینشِ قطعاتِ سنگی روی هم ساخته شده و از این سر تا آن سر حدود 4متر است. دانشگاه زادار در بیانیه‌ای که در فیس‌بوک منتشر شده است، گفته که «در تحقیقاتِ باستان‌شناسیِ زیر آب بروی محوطه نوسنگیِ غرق‌شدۀ سولین در جزیره کورچولا، باستان‌شناسان بقایایی را پیدا کرده‌اند که آن‌ها را شگفت‌زده کرده است.»
«به‌طور خاص، در زیر لایه‌های گلِ دریایی، آن‌ها جاده‌ای را کشف کرده‌اند که یک سکونتگاهِ ماقبل‌تاریخیِ غرق‌شده از فرهنگِ خوار را به ساحلی در جزیره کورچولا وصل می‌کند.» برطبق بیانیه این دانشگاه چندین دانشمند و سازمان با هم روی این تحقیقِ زیرآب کار می‌کنند.
این تیم تحقیقاتی قطعاتی از سنگ‌های آسیاب، تیغه‌هایی از جنسِ سنگ چخماق و تبرهای سنگی را در میانِ ویرانه‌های زیر آب پیدا کرده‌اند. این اشیاء باستانی نوری تازه بر فرهنگِ مردمانِ اسرارآمیزِ خوار می‌افکند. آن‌ها نخستین‌بار در حدود 7000سال قبل روی این جزیره و سواحلِ آن در شمال‌شرقیِ دریای آدریاتیک ظاهر شدند.
کورچولا بخشی از یک مجمع‌الجزایر در دریای آدریاتیک است که زمانی بخشی از قاره بود. دره‌های ساحلیِ کوهستانِ دیناریک بعد از 12000قبل‌ازمیلاد، در نتیجه ذوب شدنِ یخ‌های کلاهکِ زمین سیلابی شدند، و تا 6000قبل‌ازمیلاد این مجمع‌الجزایر تقریباً به شکلِ کنونی‌اش درآمده بود.
