راهنماتو- کوهزاییِ آپالاش یکی از رویدادهای کوهزاییِ زمینشناسی است که باعثِ به وجود آمدنِ کوههای آپالاش شد. کوهزایی در حدود 325میلیون سال قبل رخ داد و علت آن برخوردِ آفریقا با آمریکای شمالی در زمانی بود که این دو قاره هنوز به شکلِ امروزیشان نبودند.
به گزارش راهنماتو، این برخورد فشار عظیمی را به آنچه امروز سواحلِ شرقی آمریکای شمالی شناخته میشود، وارد آورد و رشتهکوههای پهنار و بلندی را شکل داد. احتمالاً کوههای آپالاش زمانی به اندازه رشته کوههای آلپ، آند و راکی مرتفع بودند، اما بعد دچار فرسایش شدند و به شکل امروزی درآمدند. کوههای آپالاش برخی از قدیمیترین کوهها در جهان هستند.
عصر پستانداران
در حدود 66میلیون سال قبل کوههای آپالاش دچار فرسایش شده و به شکل دشتی مسطح درآمدند. طولی نکشید که در دوران سنوزوئیک ـ از 65میلیون سال قبل تا امروز ـ با مرتفع شدنِ ناحیه توپوگرافیِ کوههای آپالاش به شکلِ امروزی درآمد. این عقیده وجود دارد که رودخانه نیوریوِر که از خطالرأس و درههای ناحیه آپالاش عبور میکند، پیش از شروع فرایندِ کوهزاییِ دوم وجود داشته است. این عصر با عنوانِ «عصر پستانداران» شناخته میشود. مرتفعشدنِ ناحیه جریانهای آبی را احیا کرد. رودخانه سینکینک کریک، که در کنار نیوریور جریان دارد، نمونهای از این فرایند است.
نیوریور بعد از رودخانه نیل در آفریقا، دومین-قدیمیترین رود در جهان شناسایی شده است. دره نیوولی یکی از قدیمیترین معبرها و مسیرهای مهاجرت به و از دره رودخانه اوهایو بوده است. در سراسر دنیا مشخص شده که اغلب تمدنها این درههای اولیه رودخانه و معابر را، چه به دلیلِ وفور غذا و پناهگاه و چه به دلیل انرژی پنهان در زمین برای کشاورزی، برای استقرار خود استفاده میکردند.
پیشگامانِ اولیه
در یکی از درههای کوهستانِ آپالاش در ویرجینیا، بقایایی از یک کلونیِ آمریکایی و جستجوی آنها برای زمینهای غنیتر برای کشاورزی و آبی پرشتابتر برای چرخاندنِ آسیا به منظورِ تولید انرژیای که برای بقایشان نیاز داشتند، دیده میشود. این بقایا در نزدیکی سینکینک کریک، که شاخهای باستانی از نیوریور است، دیده میشود. هیچ تعجبی ندارد که پیشگامان اولیه این نقطه را برای سکونتگاه و ساختِ کلونی انتخاب کردند. این مکان میتوانست آنها را هم در مقابلِ عناصر طبیعی و هم حیاتوحش ناشناخته محافظت کند. در سراسر کوههای کلوِرهالو مجموعههایی از پتروگلیف با خاستگاه ناشناخته پیدا شده است که اهمیتِ فرهنگی این مکان را نشان میدهد. به همین دلیل میتوانیم این ناحیه را ناحیه «قبیله گمشده کلورهالو» بنامیم.
قبیله گمشده کلورهالو ( Clover Hollow)
پیشازآنکه پیشگامانِ اروپایی در مرزهای غربی ویرجینیا ساکن شوند، کوهِ کلور هالو، مکانی مقدس برای شکارِ چروکیها محسوب میشد. اگر این ناحیه را پیشاز ساخته شدنِ آسیا و سد قدیمیاش تصور کنید، یک معبر یا گذرگاهِ آب به شکلِ حرفِ انگلیسیِ V میبینید که از داخلِ کوههای آپالاش به سمتِ شمالغرب حرکت میکرد. رودخانه پرسرعتِ سینکینگ کریک وقتی به این نقطه میرسید از ارتفاع 4.5متری سقوط میکرد. رنگ سبززیتونی رودخانه سینکینگ کریک به خاطر وفور رسوبات آهنی است که با رودخانه یکی شدهاند.
پتروگلیفها و آرایشِ سنگها
تأثیرات فرهنگی باستانی شاملِ چینشِ عجیبوغریب و اسرارآمیزِ سنگها در این ناحیه شناسایی شده است. در دو طرفِ روخانه سینکینگ کریک دو برجستگیِ صخرهای مانند ورودی یک اسکله روبهروی هم قرار گرفتهاند. حکاکیهای روی این دو «تیرکِ دروازه»، همان ویژگیهای انتزاعی چهره و خودابرازیِ هنریای را دارند که در سایر اشکالِ صخرهای در این مکان دیده میشود. این حکاکیها در سبک و طراحی بسیار انساننما هستند.
بهنظر میرسد که سنگها همین حالا از یکی از فیلمهای ایندیانا جونز بیرون آمدهاند. همه حکاکیهای صخرهای در این ناحیه ماهیتِ سهبعدی دارند و به گفته یکی از باستانشناسان «از نوعِ پهناور» هستند.
سنگها به شکلِ خاص دیگری نیز در کنار هم چیده شدهاند که از نوعی نفوذِ فرهنگی حکایت میکند که در مورد همه این صخرهها صدق میکند. بعد از مطالعه تصاویری که از صخرههای برجسته در طول زمستان و زمانیکه برگها از بین رفته بودند، انجام شد، مشخص شد که این سنگها همه با ساختار خاصی در کنار هم چیده شدهاند. به نظر میرسید که سازههای صخرهای که در سمتِ جنوبی رودخانه سینکینگ کریک قرار داشتند، همگی به سمتِ شمال و در جهتِ یک صخره دایرهای در سمت شمالیِ رودخانه جهتگیری کرده بودند. علاوهبرآن، پتروگلیفهایی که در سمتِ شمالِ رودخانه سینکینگ کریک بودند، بهنظر میرسد همه به سمتِ راست جهتگیری کردهاند، یعنی در جهتِ همان سازه دایرهای سنگی که پتروگلیفهای سمتی جنوبی رو به سوی آن بودند.
خاستگاهِ نامشخص
تعجبی ندارد اگر یک تمدنِ باستانی با خاستگاه ناشناخته در رشتهکوههای آپالاش پیدا شده باشد. این کوهها 10برابر قدیمیتر از، برای مثال، آند که چندین فرهنگِ باستانی در آن پیدا شده، هستند. ممکن است درست باشد که قدیمیترین تمدنهای روی زمین روزی در ناحیه آپالاش در آمریکای شمالی رشد کردند. خوشبختانه «قبیله گمشده کلور هالو، پیدا شده» اما شاید باید نگاهی دوباره به کوههای آپالاش انداخت تا خاستگاه آنها را پیدا کرد.