راهنماتو- نخستین انسانهای مدرن، آفریقا را در حدود 60000تا100000سال قبل ترک و به اوراسیا مهاجرت کردند. اما اسکلتهای فسیلشدهای که به طرز شگفتانگیزی دارای ویژگیهای انسانی هستند در ترکیه پیدا شدهاند که نشان میدهند اجداد باستانی انسان خردمند یا هومو ساپینسها در مسیری معکوس مهاجرت کرده بودند.
به گزارش راهنماتو، این انسانتبارهایی که قبلا شناسایی نشده بودند در حدود 5میلیون سال قبل از شرق منطقه مدیترانه به آفریقا مهاجرت کردند و به تدریج همه گونههای انسانیای که امروز به نام اجداد انسان میشناسیم را طی فرایند فرگشت تولید کردند.
اینها یافتههای حیرتانگیز گروهی از محققان از چندین دانشگاه در ترکیه و دانشگاه تورنتو در کانادا است که به دنبال بررسی دقیق جمجمهای متعلق به اواخر میوسن که در بستری فسیلی در ترکیه پیدا شده، به دست آمده و نتایج آن در نشریه کامیونیکیشنز بیولوژی منتشر شده است.
محققان باور دارند که این جمجمه متعلق به گونهای از انسان کهن است که تا پیش از این شناسایی نشده بود و نام آن را انسان آنادولوویوس گذاشتند. انسان آنادولوویوس بیش از 10میلیون سال قبل از نخستیان باستانی در اروپای مرکزی و غربی تکامل یافته است.
اگر محققان درست بگویند، پیش از خروج نخستین انسانها از آفریقا، خروج نخستین انسانها از آسیا رخ داده است که ابعاد تازه اقناعکنندهای به تاریخ تکامل انسان خردمند میافزاید.
کشف گونه تازهای از انسان کهن
نمونههای فسیلی بسیاری از نخستیان باستانی در اروپا و آسیا پیدا شده است. برخی از این بقایای اسکلتی در شرق منطقه مدیترانه پیدا شدهاند که یکی از آنها کاسه سر فسیلشدهای به قدمت 8.7میلیون سال است که در کاوشهای سال 2015 در چانکیری در ترکیه پیدا شد. این ناحیه به قدری مملو از انواعی از گونههای فسیلی است که به آن لقب «پارک ژوراسیک ترکیه» را دادهاند. استخوانهای فسیلشدهای متعلق به نخستیان اولیه با قدمتی بین 8.7میلیون تا 7میلیون سال قبل در طی دو دهه گذشته در این ناحیه پیدا شدهاند اما تا امروز همه این نمونهها در طبقه میمونها جای گرفته بودند و هیچ ارتباطی بین آنها و انسانها کشف نشده بود.
اما این طبقهبندی ممکن است درست نباشد.
محققانی از دانشگاههای آنکارا در ترکیه با همکاری محققانی از دانشگاه کانادا اخیرا اقدام به تجزیه و تحلیل کاسه سر فسیلشده کردهاند و توانستهاند ویژگیهایی را در این کاسه سر پیدا کنند که آن را از میمونها متمایز میکند.
درحقیقت، محققان متقاعد شدهاند که این کاسه سر به گونه تازهای از انسان ابتدایی کهن یا انسانتبار تعلق دارد و به آن نام تازهای با عنوان Anadoluvius turkae دادهاند.
نویسندگان مطالعه میگویند وجود این انسانتبارها در خارج از آفریقا در حدود 7میلیون سال قبل پیامدهایی انقلابی برای نظریه تکامل انسان در پی خواهد داشت.
آنها میگویند:
«یافتههای ما نشان میدهد که انسانتبارها [شامل نخستیان و انسانهای مدرن و کهن] نهتنها در غرب و شرق اروپا تکامل یافتهاند بلکه بیش از 5میلیون سال در آنجا مشغول تکامل بودند و قبل از اینکه نهایتا رهسپار آفریقا شوند، در شرق مدیترانه پراکنده شدند. علت این مهاجرت احتمالا تغییرات محیطی و کاهش جنگلها بوده است.»
کاسه سر فسیلشده تقریبا همه ویژگیهای چهره را دارا بود که به محققان کمک کرد آن را گونهای از انسانتبارها شناسایی کنند.
درحالیکه ویژگیهای انسان آندولوویس بیشتر مشخص میشود، فقط شباهت ظاهری او به گونه انسان کهن نیست که باعث شده محققان نتیجه بگیرند احتمالا این گونه پیش از گونههای دیگر انسان وجود داشته است.
منطقهای که این انسانتبار در آن پیدا شده مملو از انواعی از فسیلها متعلق به انواعی از گونههای جانوران است. به نظر میرسد در دورانی که آندولوویس زندگی میکرده، جمعیت حیوانات در این ناحیه زیاد بوده که بعدها به آفریقا مهاجرت کردهاند. این حیوانات شامل زرافه، کرگدن، گوزن، گورخر، فیل، کفتار، گراز و گربهسانانی شبیه به شیرهای امروزی بودند. به عبارت دیگر، میلیونها سال قبل که حیوانات آناتولی را به مقصد آفریقا ترک کردهاند، انسان آندولوویوس نیز به همراه آنها وارد آفریقا شده است.
آیا نظریه تکامل واژگون خواهد شد؟
علاوه بر انسان آندولوویوس، میمونهایی که سالهای بسیار دور در یونان و بلغارستان زندگی میکردند نیز ویژگیهای مشترکی با نخستین انسانهای کهن دارند. محققان ترک و کانادایی این نظریه را مطرح کردهاند که میمونهای بالکان و آناتولی از نسل اجدادی از اروپای غربی و مرکزی هستند و به طرز شگفتآوری ویژگیهای انسان آندولوویس را دارند که نشان میدهد حرکت تکاملی به سمت تبدیل شدن به انسان مدرن در اروپا و آسیا آغاز شده نه در آفریقا.
اگر این نظریه درست باشد، باید بتوان فسیلهایی از انسان آندولوویس را در شمال آفریقا، جایی در مسیر مهاجرت، پیدا کرد. اگر چنین نمونههایی پیدا شوند، داستان فعلی تکامل انسان که پذیرفتهشده است، برای همیشه واژگون خواهد شد. این مطالعه به تنهایی نمیتواند به چنین موفقیتی دست یابد اما میتواند قدمی بزرگ به سمت واژگون سازی یک پارادایم باشد.