راهنماتو- تمرکز روی ظرفیتهای یک آدم تا چه حدی شما را گرفتار و اسیر رابطهای با پویایی سمی میکند؟
به گزارش راهنماتو، این داستان چقدر برایتان آشناست؟ با کسی در رابطه هستید و منتظرید اوضاع «بهتر» شود. شما ظرفیتهای این فرد و شکلی که رابطهتان «میتوانست» داشته باشد را به خوبی میبینید. بنابراین، صبر میکنید. صبر میکنید تا این شخص تغییر و رابطه پیشرفت کند و به شکلی درآید که شما میخواهید. هر چه زمان میگذرد خروج از این رابطه سخت و سختتر میشود.
اگر این داستان برایتان آشناست، بدانید تنها نیستید. من، لئا آگلر، روانشناس مقیم سندیگو در آمریکا، بیشمار مراجعهکننده داشتهام که «شکوفا شدن ظرفیتهای بالقوه» شریک عاطفیشان را انتظار میکشیدند. آنها روی فانتزی و رویا و امکانهای بالقوه رابطه تمرکز دارند تا روی واقعیت.
وقتی عمیقا رابطه را از پشت عینکی رنگی میبینید، دیدن واقعیات و درست دیدن امور برایتان سخت میشود. در این موقعیت تشخیص ناسازگاریها و تفاوتهایی که در ارزشهای کلیدی دارید، سخت میشود.
حتی امکانش وجود دارد که «پرچمهای قرمز هشداردهنده» را نبینید و مدت طولانیتری از آنچه باید در یک رابطه بمانید.
واقعیت تلخ این است
شرکای عاطفی ما «ظرفیتهای»شان نیستند و نمیتوانیم از آنها انتظار داشته باشیم به کسی تبدیل شوند که ما میخواهیم. اگر خودشان نمیخواهند تغییر کنند یا میل درونی برای تغییر ندارند، ما نمیتوانیم از آنها انتظار داشته باشیم که تغییر کنند یا «ظرفیتهای»شان را تشخیص دهند.
بنابراین، بااینکه آدمها میتوانند تغییر کنند، ما نمیتوانیم تغییر را به آنها دیکته یا کنترلشان کنیم. این در مورد هر فردی، به ویژه شرکای عاطفیمان، درست است.
بنابراین اگر میبینید که مدتهاست در حال انتظار (وانتظار و انتظار) هستید تا چیزی در فرد مورد نظر تغییر کند، احتمال اینکه چیزی تغییر نکند، بسیار زیاد است.
نشانههایی که میگویند شما در نسخهای فانتزی از رابطه گیر کردهاید
1.به جای آنکه بتوانید از لحظات اکنون رابط لذت ببرید، درباره آینده و اینکه رابطهتان «چگونه میتوانست باشد»، خیالپردازی میکنید. مدام ذهنتان درگیر است که رابطهتان چگونه میتواند «متفاوتتر» و «بهتر» باشد و حتی تلاش میکنید که شرکای عاطفیتان را تغییر دهید تا با نسخه فانتزی از رابطهای که دوست دارید، جور شوند.
2.روی گذشته و آغاز رابطه که همهچیز گل و بلبل بود متمرکز هستید. درباره آن لحظات «خوب»، مثل اولینباری که همدیگر را دیدید، تمرکز میکنید. شما نسخه اولیه خودتان را به شخصی که در حال حاضر هستید، ترجیح میدهید.
3.رفتارهای مشکلدار شریک عاطفی یا سمیت رابطهتان را توجیه میکنید. حتی اگر بعد از برطرف شدن عامل یا رویداد استرسزا، مشکلاتتان ادامه داشته باشد، باز هم مشکلات رابطهتان را به مجموعهای از شرایط نسبت میدهید.
4.مدام مشکلات و چالشهایی که درون رابطه رخ میدهد را برای دوستان و خانوادهتان توضیح میدهید. وقتی دیگران درباره سلامت رابطهتان ابراز نگرانی میکنند در لاک دفاعی میروید.
5.همیشه ناراضی هستید اما تلاش میکنید برای این نارضایتی دلیلتراشی کنید. مدام از اینکه از احساس «بدتان» در این رابطه با شریک عاطفیتان صحبت کنید، پرهیز میکنید. احساس غریزی که نسبت به شما میگوید «چیزی در این رابطه درست نیست» را نادیده میگیرید.
6.احساس میکنید که بیشتر از شریک عاطفیتان برای حفظ رابطه کار میکنید. شما تغییر میکنید اما شریک عاطفیتان ثابت میماند. حتی وقتی شریک عاطفیتان رفتاری را «تغییر» میدهد، این رفتار موقتی است و خیلی زود به همان روشهای سابق برمیگردد.
اگر هر کدام از این نشانهها برایتان آشناست، به شما پیشنهاد میکنم که درباره رابطهتان فکر کنید. خوشحالید؟ نیازهایتان پاسخ داده میشود؟ انتظارات و استانداردهایتان چه؟ اگر پاسخ به همه این پرسشها «نه» است، به این توجه کنید که آیا به جای تمرکز روی واقعیتها روی «ظرفیتها» تمرکز نکردهاید؟
یادتان باشد به رابطهای نیاز دارید که ثمربخش باشد و نیازهایتان را مرتفع کند.