آیا ما در یک جهان شبیه سازی شده زندگی می کنیم؟

ایده زندگی در جهانی که واقعی نیست، از آن ایده های جنجالی است که سالهاست مورد توجه قرار دارد و حتی فیلم و سریالهایی نیز در این زمینه ساخته شده است.

شناسه خبر: ۳۳۵۶۸۲
آیا ما در یک جهان شبیه سازی شده زندگی می کنیم؟

راهنماتو- مدت هاست که فیزیکدانان در تلاشند، توضیح دهند چرا جهان با شرایطی مناسب برای تکامل زندگی بشر آغاز شده است، یا چرا قوانین فیزیک و ستاره شناسی به شکلی پیش می رود که به ستاره ها و سیارات و حیات بشری، اجازه رشد می دهد.

به گزارش راهنماتو، شاید بر اساس همین دلایل باشد که برخی تئوری ها، می گویند ما در جهان موازی با دیگر جهان ها زندگی می کنیم. برخی نظریه ها هم می گویند حداقل یک جهان موازی مشابه با جهان ما وجود دارد.

اما یک نظریه دیگر نیز وجود دارد که می گوید جهان ما، در واقع نوعی شبیه سازی کامپیوتری است و شخص یا اشخاصی از موجودات بیگانه و ناشناخته، زندگی ما را تحت کنترل خود دارند.

این ایده عجیب و غریب، توسط شاخه ای از علم به نام فیزیک اطلاعات (information physics) شناخته می شود که می گوید فضا، زمان و ماده، پدیده هایی اساسی نیستند. در عوض، این نظریه معتقد است که واقعیت فیزیکی از تکه هایی از اطلاعات تشکیل شده است که تجربه ما از فضا و زمان، از همین تکه های اطلاعات به دست می آید. این نظریه در نهایت به این سمت می رود که بگوید جهانی که در آن زندگی می کنیم، درواقع نوعی از شبیه سازی کامپیوتری است.

البته این ایده چندان جدید هم نیست، در سال 1989، فیزیکدان مشهور و افسانه ای، جان آرچیبالد ویلر، این ایده را به عنوان (It from bit) توصیف کرده که کلمه‌ی it به معنی تمام موادی که در جهان وجود دارد و bit هم به معنی اطلاعات است.

در سال 2003، فیلسوف مشهور، نیک بوستروم، استاد دانشگاه آکسفورد در بریتانیا فرضیه شبیه سازی خود را فرموله کرد. او استدلال کرد که بسیار محتمل است که ما در جهان موازی زندگی کنیم. او اینگونه استدلال کرد که تمدن بشری هزاران سال زمان نیاز دارد تا بتواند به چنان نقطه ای از پیشرفت برسد که درک کند در یک دنیای جعلی و شبیه سازی شده قرار دارد.

یک فیزیکدان دیگر، ست لوید، عضو موسسه فناوری ماساچوست در ایالات متحده، فرضیه شبیه سازی خود را اینگونه مطرح می کند که کل این جهان می تواند یک کامپیوتر کوانتومی غول پیکر باشد.

جهان کامپیوتری

شواهد تجربی

جالب است بدانید که شواهدی وجود دارد که نشان می دهد واقعیت فیزیکی جهان ما می تواند واقعیتی شبیه سازی شده باشد. ساخت دنیای واقعیت مجازی، نیاز به پردازش اطلاعات دارد. این یعنی همه چیز در نهایت در این جهان پیکسلی یا دیجیتالی می شود. (یعنی به حدی کوچک که قابل کوچکتر شدن نباشد)

به نظر می رسد که این اطلاعات مطابق نظریه مکانیک کوانتومی است که می گوید اتم ها وذرات بر جهان حاکم است، تقلید می کند. همچنین می توان اینگونه گفت که قوانین فیزیکی که بر همه جهان حاکم است، درواقع همان کدهای کامپیوتری شبیه سازی شده است که در اجزای برنامه دنبال می شود. از زاویه ریاضیات نیز، معادلات ریاضی، اعداد، الگوهای هندسی، همه جا وجود دارند و جهان کاملا ریاضی به نظر می رسد.

برخی از متخصصان حوزه فیزیک که مدافع فرضیه شبیه سازی هستند، به مسئله محدودیت سرعت اشاره می کنند و می گویند حداکثر محدودیت سرعت در جهان ما سرعت نور است و در جهان واقعیت مجازی، این محدودیت با محدودیت سرعت پردازنده یا محدودیت قدرت پردازش مطابقت دارد.

یک مثال دیگر، مسئله نظریه نسبیت آلبرت انیشتین است که با سیستم پردازش کامپیوتر در حین بارگذاری بیش از حد اطلاعات همسان سازی می شود. شاید بد نیست به فرضیه مکانیک کوانتومی هم اشاره کنیم که می گوید طبیعت واقعی نیست و ذرات در حالت های معین مانند یک مکان خاص وجود ندارد و تنها اینگونه به نظر ما می رسد. این نظریه می گوید آن چه ما میبینیم درواقع، ترکیبی از حالت های مختلف است که همزمان در یک فضا وجود دارند.

در هم تنیدگی کوانتومی نیز به دو ذره مجزا اجازه می دهد در یکدیگر درآمیخته و. متصل شوند. به شکلی که اگر یکی را دستکاری کنید، به طور خودکار و بلافاصله، دیگری نیز دستکاری شده و تغییر می کند. این موضوع را نیز به تغییرات در کدنویسی تشبیه می کنند.

آزمایشات احتمالی

آزمایشات احتمالی

با فرض این که جهانی که ما در آن زندگی می کنیم، واقعا شبیه سازی شده است، چه نوع آزمایش هایی را می توانیم انجام دهیم که این موضوع را اثبات کنیم؟

منطقی است که حدس بزنیم اگر جهان، شبیه سازی شده است، حاوی اطلاعات زیادی هم هست. اگر فرض کنیم که جهان سرشار از بیت های اطلاعاتی است، بنابراین با کشف این بیت های اطلاعاتی، می توانیم نحوه شبیه سازی را نیز رمزگشایی کنیم.

یک نظریه جدید تحت عنوان اصل هم ارزی اطلاعات-جرم-انرژی، می گوید جرم را می توان به عنوان انرژی یا اطلاعات توصیف کرد(یا برعکس)درواقع اگر فرض کنیم بیت های اطلاعاتی بسیار کوچکند، یک سرنخ برای جستجوی ذرات به ما می دهد. یک فرضیه مکمل این است که اطلاعات درواقع، شکل پنجم ماده در کیهان است. همه این فرضیه ها در نهایت منجر به انتشار یک پروتکل آزمایشی در سال 2022 شد که هدفش آزمایش ماجرای شبیه سازی جهان، است.

همه این فرضیه ها و ادعاها، نیاز به ابزارهای جستجو و بررسی دارند، این روزها، جهان فیزیک به شدت رشد و توسعه یافته و می توان با ابزارهای مختلف تمامی فرضیه ها را مورد مطالعه قرار داد، اما چیزی که روشن است، این است که شاید ما واقعا در جهانی شبیه سازی شده، زندگی می کنیم اما برای درک صحت این موضوع، هنوز به نظریات بیشتری نیاز داریم.

نظرات
پربازدیدترین خبرها