راهنماتو - بیشتر گونه های موجود در جهان گذرا هستند. درواقع گونه های مختلف، منقرض می شوند، به گونه های جدید تبدیل می شوند یا در طول زمان به دلیل جهش های تصادفی و تغییرات محیطی تغییر می کنند. اما می توان انتظار داشت که یک گونه از پستانداران معمولی برای حداقل یک میلیون سال آینده، همچنان وجود داشته باشند.
به گزارش راهنماتو، تقریبا 300 هزار سال است که انسان مدرن، در جهان زندگی می کند، اما اگر به رکورد یک میلیون سال برسیم، چه اتفاقی می افتد؟ اصلا بیایید این پرسش را حتی پیچیده تر کنیم؛ اگر گونه ما انسان ها میلیون ها سال دوام بیاورد، در آن زمان چگونه خواهیم بود؟ این پرسش جالب توجهی است که امروز به ان خواهیم پرداخت.
نقش تکنولوژی در طول عمر انسان
اگرچه سال های سال در فیلمهای علمی و تخیلی به انسانهای جهان آینده به عنوان موجوداتی عجیب نگاه می شد، اما به نظر می رسد که تکنولوژی می تواند نقشی موثر در افزایش طول عمر افراد، با همین شکل و شمایل امروزی ایفا کند.
ما انتظار داریم در فناوریهای آینده، با استفاده از داروها، ریزتراشهها، ژنتیک یا فناوریهای دیگر خودمان را باهوشتر و قویتر کنیم. همچنین انتظار می رود از شبیهسازی مغز (بارگذاری مغزمان در رایانه) یا هوش مصنوعی برای ارتقای سطح توان ادراکی خود استفاده کنیم.
هوش نرم افزاری و هوش مصنوعی
با همه این ها، پیش بینی کامل آینده غیرممکن است. اتفاقاتی که در آینده رخ خواهد داد به عوامل اساساً تصادفی بستگی دارد. ایده ها و اقدامات و همچنین محدودیت های تکنولوژیکی و بیولوژیکی زیادی وجود دارند که در حال حاضر ناشناخته محسوب می شوند. در بلند مدت، باید انتظار داشته باشیم که پیشرفتهترین افراد، نسل به نسل (یا ارتقاء یافته پس از ارتقا)، به یک یا چند گونه اساساً متفاوت تبدیل شوند و گونهای ارتقا یافته را داشته باشند که به عنوان ابرانسان ها شناخته می شوند.
از طریق تکنولوژی شبیه سازی مغز، نیز می توان انتظار تغییراتی گسترده را داشت، یک فناوری گمانه زنی که در آن مغز اشخاص در سطح سلولی اسکن می شود و سپس یک شبکه عصبی معادل را در رایانه بازسازی می کند تا «هوش نرم افزاری» ایجاد کند، حتی می توانیم فراتر هم برویم.
دلایل زیادی وجود دارد که برخی ممکن است بخواهند این کار را انجام دهند، مانند افزایش شانس جاودانگی (با ایجاد کپی و پشتیبان) یا سفر آسان از طریق اینترنت یا امواج رادیو در فضا. هوش نرم افزاری مزایای دیگری نیز دارد. برای مثال می تواند در بخش انرژی یا محاسبات مورد استفاده قرار گیرد.
با این حال، شاید بعید است که بشریت تنها گونه باهوش روی این سیاره باقی بماند. می دانیم که هوش مصنوعی در حال حاضر به سرعت در حال پیشرفت است. با این وجود اختلاف نظرهای زیادی در این زمینه وجود دارد که هوش مصنوعی چه زمانی می تواند به استقلال برسد و به تنهایی و بدون دخالت و نظارت انسانها تصمیم گیری کند.
اتوپیا یا دیستوپیا؟
در نهایت، به نظر می رسد که بیشتر ذهن ها به نرم افزار تبدیل شوند. تحقیقات نشان می دهد که کامپیوترها به زودی بسیار کارآمدتر از آن چه هم اکنون هستند، خواهند شد.ذهن های نرم افزاری همچنین نیازی به خوردن یا نوشیدن ندارند، که راه های ناکارآمدی برای به دست آوردن انرژی هستند و این بدان معناست که ما باید بتوانیم در آینده دور به ازای هر کیلوگرم ماده و وات انرژی خورشیدی، ذهن مصنوعی بیشتری نسبت به ذهن انسان داشته باشیم.
موجودات فیزیکی در مقایسه با موجودات نرم افزاری دارای یک نقطه ضعف مشخص هستند که در دنیای سست و عجیب ماده حرکت می کنند. این ایده ها و نظریه ها می توانند از دید بسیاری از افراد ترسناک یا حتی غیرممکن به نظر برسند، اما فراموش نکنیم که بسیاری از ایده هایی که طی سالهای گذشته ناممکن به نظر می رسیدند، هم اکنون کاملا ممکن و واقعی شده اند.
کره دایسون؟
ایدهٔ کره دایسون، نتیجهٔ یک آزمایش فکری توسط فیزیکدان و ریاضیدان مشهور، فریمن دایسون است. او استدلال می کرد که همهٔ تمدنهای تکنولوژیکی، بهطور مدام نیازهایشان را برای انرژی افزایش میدهند و به نظر می رسد ایده کره دایسون برای بشر یک پیش بینی ویژه برای حداقل یک میلیون سال آینده است.
در چنین ایده ای احتمالا تعداد انسان ها بسیار کمتر از اکنون است و اکوسیستمهای فرهنگی و اجتماغی و محیط زیست نیز با اکنون بسیار متفاوت خواهد بود. اگر انسان های بیولوژیکی در جهان اتی، منقرض شوند، محتمل ترین دلیل (به غیر از تهدیدهای آشکار و فوری در حال حاضر) عدم احترام، تحمل و ارتباط با سایر گونه های موجود در جهان است. دانستن این نکته، شاید دلیل خوبی باشد تا شروع به رفتاری بهتر با اقلیت های پیرامون خود کنیم.