راهنماتو- هرچه به نقاشیهای هان کیو کیم از نزدیکتر نگاه میکنید، آشفتگیشان بیشتر میشود.
به گزارش راهنماتو- در نگاه اول به نظر میرسد که آثار این هنرمند اهل کره جنوبی بامزگیِ انیمههای ژاپنی را با داستانهای تمثیلیِ طومارهای بودایی که قرنها قدمت دارند، ترکیب کرده است.
اما نباید از جزئیات این آثار غافل شد: گربهماهیهایی که در محاصره هستند، سگهایِ شمشیربهدست و جوندگانِ مسلحی که دست به خشونت میزنند؛ علیه دیگران جنایت و بدرفتاری میکنند؛ چهرههایی بدریخت و عصبانی دارند؛چشمهایشان زرد و گاهی کاسهخون است و گاهی بخشهایی از چهرهشان متلاشی شده است.
سبکِ نقاشیِ کیم که 1دهه برای استادی در آن وقت صرف کرده است، در اولیننگاه گروتسک و سرگرمکننده بهنظر میرسند، اما در نگاهِ مفسران مدرن تفاسیرِ متفاوتی به خود میگیرند.
کیم میگوید: «میخواهم پلی بین گذشته و زمان معاصر باشم.» این هنرمند 36ساله 7سال قبل از کشورش به لندن مهاجرت کرد اما پیشازآن در سئول در این حوزه آموزشهای سنتی و بهغایت عالی دریافت کرد. دوره آموزشیِ طاقتفرسای او به او کمک کرد تا بتواند آثارِ برجسته آسیایی و تکنیکِ آبرنگ را که از قرنها قبل به جای مانده بود، بازتولید کند.
کیم میگوید: «استادم بسیار سختگیر بود..او نمیخواست من تجربههای تازه داشته باشم. او میخواست که من از همان نظم سابق پیروی کنم زیرا این باور یا نظام باورها یا ساختار صلب وجود دارد که نسلهای بعدی باید آموزش را دستنخورده دریافت کنند.»
کیم در طولِ مطالعاتش به نقاشیهای روی ابریشم متعلق به سلسله گوریو، زمانی که بودائیسم در شبهجزیره کره رونق پیدا کرده بودعلاقهمند شد. درست مثل طومارهای بودایی، نقاشیهای کیم هم که ملهم از آنهاست، با خطوط ظریف و نازک و استفاده از رنگدانههای طبیعی کشیده شده است. او نیز مانند بوداییها از ابریشم به عنوان بومِ نقاشی استفاده میکند و پیشازآنکه به کمک یک قلموی ظریف به طرحهای اولیهاش جان ببخشد، آنها را روی کاغذ طراحی میکند.
او همچنین از آثارِ هنرمند هلندیِ عصر رنسانس، هیرونیموس بوش و انیمههای هایائو میازاکی در آثار خود الهام گرفته است. نقاشیهای او حول یک مضمونِ محوری شکل میگیرند که گاهی یک حیوان و گاهی یک مکان است. او داستانها را ابتدا تخیل و سپس نقاشی میکند. بهنظر میرسد که داستانهای او مستقل از یکدیگرند اما نگاهی دقیقتر نشان میدهد که این داستانها به هم ارتباط هم دارند.
او بهجای آنکه مانند گذشتگان از روایتهای مذهبی در آثارش بهره بگیرد، جهانِ کوچکِ داستانهایش را در طنزِ کنایهآمیز غرق کرده است. مضامینِ داستانها او تجاریسازی، سلسلهمراتب اجتماعی و نفوذ و سیطره دولتی را نشان میدهد.
در یکی از داستانهای مصور او با عنوانِ «اتاقِ پرو شماره 7»، پلیسهای حیوانی یک اتاقِ تعویضِ لباس را که چند خرگوش داخل آن هستند زیر نظر گرفتهاند؛ بهنظر میرسد که یکی از خرگوشها پوستکندهشده و پوست او از یک قلاب که در همان نزدیکی قرار دارد، آویزان شده است.
داستان مصور دیگری با عنوان «بیشازحد باحال برای خرید»، یک فروشگاهِ بزرگ بیقانون را نشان میدهد که با حمله حشرات با سلاحهای زرهی سنگین و نبرد با شمشیر تکمیل میشود. این درحالیست که نقاشیِ دیگری با عنوان «نقاشیهای پوچِ قلبِ شکسته»، شبیه به نمایشگاهی دری یک هزارتوست.
این نقاشیهای جدید که گرانترین آنها 60000 دلار به فروش رسیده است، پیچیدهترینهای کیم تا امروز بودهاند. درست مانند پلههای غیرممکنِ پنراس که توهمِ پلههای همیشهبالارونده را در مخاطب ایجاد میکنند، این نقاشیها نیز با برداشتِ مخاطب از پرسپکتیو بازی میکنند.
جهانهایِ کیم که همزمان روی چند سطحِ مخلتف قرار دارند با افتادن روی یکدیگر حسِ ناپایداری و آشفتگی ایجاد میکنند. او میگوید: «فکر نمیکنم که با نقاشیهایم درحالِ آموختن چیزی به دیگران هستم. من فقط تلاش میکنیم چیزی را ارائه دهم که خلافِ منطقِ رایج هستند.»
کیم میگوید وقایع اخیر در جهان و کره به او نشان داده که خلافِ باورهایش، جهان به سمتِ درستی حرکت نمیکند. نقاشیهای او بسیار فیالبداهه ترسیم میشوند، بهنحوی که گاهی نقاشی را از وسطِ بوم شروع میکند و بعد به طرفین ادامه میدهد.