راهنماتو- در سال 1996، یک راهنمای تور در پرو به نامِ خوزه لویی دِلگادو مامانی، یک محوطه باستانی را کشف کرد که در دلِ کوه هایو مارکا در نزدیکی دریاچه تیتیکاکا در کوهستان پرو، و در نزدیکی مرز بولیوی، کندهکاری شده بود.
به گزارش راهنماتو، این منطقه باستانی آرامو مورو یا دروازه خدایان نام گرفت. دروازه خدایان یکی از رمزآلودترین و بحثبرانگیزترین مناطق باستانی در آمریکای جنوبی است. نظریههای چندی درباره خاستگاه و هدف دروازه خدایان وجود دارد اما عملکرد و هدفِ اصلی آن هنوز در هالهای از راز پیچیده است.
دریاچه تیتیکاکا
تیتیکاکا، بزرگترین دریاچه در آمریکای جنوبی و خانه اجدادی چندین اجتماع بومی شامل مردمانِ آیمارا و کوئهچا است. این اجتماعها فرهنگ و تاریخی غنی و آداب و رسوم و باورهایی دارند که عمیقاً با دریاچه و محوطه اطراف آن پیوند خورده است. چندین جزیره و روستا روی این دریاچه بنا شهدهاند که درواقع جزیرههای شناور ساخته شده از نی هستند.
دریاچه همچنین چندین محوطه باستانی شامل ویرانههای تیواناکو، که شهری باستانی است را، در خود جای داده است. این محوطه باستانی به اوایل سال 400قبلازمیلاد برمیگردد و یکی از مهمترین محوطههای باستانی در آمریکای جنوبی است.
در نزدیکی دریاچه تیتیکاکا، کوه هایو مارکا واقع شده که گفته میشود مکانی برای عبادت و زیارت در میانِ تمدنِ اینکا بوده است. آرامو مورو در این مکان واقع شده است.
دروازه خدایان
آرامو مورو یا دروازه خدایان، سازهای به شکلِ یک در بزرگ است که روی کوهِ هایو مارکا کندهکاری شده است. دروازه خدایان روی صخرههای سخت کندهکاری شده و تقریباً 7متر ارتفاع و 7متر عرض دارد. این سازه به شکلِ حرف T است که فرورفتگیِ دایرهواری در مرکز دارد که برخی باور دارند که برای اهدافِ تشریفاتی و ستارهشناسی از آن استفاده میشده است. این محوطه همچنین یک تونل کوچکتر دارد که به سمتِ سازه اصلی بعدی کندهکاری شده است.
این سازه قرنها در راز و افسانه پیچیده بوده است و چندین نظریه درباره خاستگاه و هدف آن مطرح شده است. برخی باور دارند که این سازه متعلق به تمدن پیشاز اینکاها است و برخی دیگر باور دارند که این سازه را موجودات فرازمینی ساختهاند. براساسِ افسانههای آمریکای لاتین، قهرمانان گذشته از این در عبور میکردند تا به ملاقاتِ خدایان بروند. آنها با عبور از این در نامیرایی و زندگی در کنار خدایان را به دست میآوردند.
داستانها همچنین اعلام میکنند که تعدادی از این مردان از طریق همین دروازه به همراه خدایانشان به زمین بازگشتهاند تا قلمرو پادشاهیشان را بازرسی کنند. این دروازه راهی به سمتِ سرزمین خدایان بود. مفهومِ «دروازه ستارهای» یا «پورتال» ـ که منظور از آن دروازهای است که فرد از طریق آن وارد جهانهای دیگر میشود ـ در افسانههای دیگر، مانند افسانههای سومریان نیز رایج بوده است.
یک افسانه دیگر به توصیفِ آرامو مارو، کشیشِ معبدِ «هفت پرتو» که متعلق به اینکاها بوده است، میپردازد. در این توصیفات آمده که کشیش برای فرار از اسپانیاییها، معبد را با یک دیسکِ طلایی ـ که به نامِ «کلیدِ خدایانِ هفت پرتو شناخته میشده است ـ ترک میکند و در کوهِ هایو مارکا پنهان میشود. او درنهایت به همراه کشیشان دیگر از این دیسکِ طلایی در یک مراسم تشریفاتی استفاده میکند. در باز میشود و او از در عبور میکند. برطبق این افسانه، نور از داخلِ تونلی که او از آن عبور کرده، به بیرون میتابیده است.
علیرغمِ فقدانِ شواهدِ محکمی که از این نظریهها حمایت کند، دروازه خدایان به مقصدی پرطرفدار در میان گردشگران و جستجوگرانِ معنویت که میخواهند انرژی اسرارآمیزِ این مکان را به سمتِ خودشان بکشند و انتظار دارند از این طریق به ماورالطبیعه وصل شوند، تبدیل شده است. برخی بازدیدکنندگان معتقدند که این مکان پورتالی به بُعدی دیگر یا دروازهای به قلمرو معنوی است.
دروازه خدایان درحالی منبعی از شگفتی و تردید باقی مانده است، که هنوز هدف اصلی از بنای آن در هالهای از راز است. طراحی منحصربهفرد و مکان قرارگیری آن بازدیدکنندگان زیادی از سراسر جهان را که محسورِ ویژگیهای رازآلود و اهمیتِ تاریخی آن میشوند، به خود جذب میکند.
حفاریهای دیگری در این مکان صورت نگرفته زیرا این مکان محوطهای باستانی و قدیمی محسوب میشود و تحتِ حمایت و نظارت دولتِ پرو قرار دارد.