راهنماتو- برطبق نتایج یک مطالعه جدید مردمی که در «ساحلِ سُواحیلی» ـ ساحلِ اقیانوس هند در شرق آفریقا ـ زندگی میکنند اجداد آفریقایی و آسیایی دارند.
به گزارش راهنماتو، باستانشناسان باور دارند که این نتایج، که بر اساس یافتههای کاوشهای انجام گرفته توسطِ دانشگاههای یورک و رایس، انجام شده است، تأیید میکند که ارتباط بینِ بازرگانانِ آسیایی و تاجرانِ آفریقایی بینِ سالهای 900 و 1100میلادی در شهرهای ساحلیِ کنیا و تانزانیا شکل گرفته است.
آنالیزِ دیاِناِی که در آزمایشگاه رایش در دانشگاه هاروارد انجام شده است، به دانشمندان امکان داد تا تخمین بزنند مردمانی با اجداد آفریقایی و ایرانی در آغاز هزاره دوم شروع به فرزندآوری با یکدیگر کرده بودند. نوادگان این کودکان 500سال بعد بر شهرهای سواحیلی تسلط یافتند و سپس در نتیجه کاوشهای گورستانها و محلهای تدفین پیدا شدند.
پروفسور استفانی واین-جونز، نویسنده همکار این مطالعه از گروه باستانشناسیِ دانشگاه یورک، میگوید: «ما مدتها باور داشتیم که تغییرات فرهنگی با اسلام آوردن مرتبط بوده است و این مطالعه جدید یک چارچوب زمانی ژنتیکی در اختیار ما میگذارد که نشان میدهد این فرضیه منطقی است.»
«بازرگانان ایرانی به برای خریدوفروش به ساحل آفریقا سفر کردند و برای مدتی طولانی در آنجا اقامت گزیدند. دیاِناِیهای به دست آمده از گورستانهای باستانی از اجدادِ ایرانی-آفریقایی حکایت میکند. رگِ ایرانی از سمتِ مردان است که نشان میدهد آنها با زنانِ آفریقایی ارتباط برقرار کرده بودند.»
در حدود 500سال بعد ما میبینیم این اجدادی که به آفریقا سفر کردند و احتمالاً با تغییرات اقتصادی و نفوذِ سیاسی در این منطقه مرتبط بودند، نه از عربستان بلکه از ایران به آنجا رفته بودند.
جفری فلیشر، از دانشگاه رایس، و یکی از نویسندگان این مطالعه میگوید: «تاریخ شفاهیِ سواحیلیهایی که در شرق آفریقا زندگی میکنند همواره به ما درباره اجداد ایرانی این مردمان گفته بود؛ طوری که سالها محققان عقیده داشتند [این داستانها] روشی است برای آنکه مردمان سواحیلی از ارتباطاتِ ایرانی و سایر ارتباطاتِ خارجیشان برای منافع سیاسی استفاده کنند؛ اما دادههای ما فاش میکند که این ثبتهای شفاهی حقیقت داشتند، که نشان میدهد جدی گرفتنِ تاریخ و سنتِ شفاهی تا چه اندازه اهمیت دارد.»
پروفسور وین-جونز میگوید: «این دادهها را باید کاتالیزوری برای تغییر رویکرد نسبت به جامعه سواحیلی و تغییرِ دیدگاه دوقطبی نسبت به آنها دانست. این نشان میدهد که مردم در سراسر منطقه اقیانوس هند در حالِ جابهجایی و برقراریِ پیوندهای عمیق و تشکیل خانواده بودند و مهاجران ایرانی نیز بخشی از جهانِ گسترده بینالمللی بودند که جوامع ساحلی آفریقا آن را خلق کرده بود.»