ایسنا نوشت؛ آوایی اندوهناک داشت و با همراهی نغمههای غمناک سازش، گویی درد هزاران سال تنهایی و بیکسی را روایتمیکرد. هم مامور کنترل بلیت در سینما بود، هم تئاتر بازی میکرد و هم سودای جهانگردی در سر داشت. مهرپویا همین قدر همه فن حریف بود.
۶ تیرماه زادروز زندهیاد عباس مهرپویا است که علاوه بر خوانندگی به عنوان مبتکر موسیقی تلفیقی، نوازنده، آهنگساز، تنظیمکننده، جهانگرد و دکوراتور هم شناخته میشود. اگر مهرپویا در ۴ خرداد ۱۳۷۱ در سن ۶۴ سالگی بر اثر ابتلا به سرطان از دنیا نمیرفت، امروز باید شمع تولد ۹۶ سالگیاش را فوت میکرد.
امروز مهرپویا نیست تا دیگر کسی از «قبیله لیلی» نخواند و کسی نباشد که قصهی «مرگ قو» را روایت کند، یا اینکه صدای پاروی «قایقرانان» را به گوشها برساند.
مهرپویا و علاقه به هنرهای دستی
مهرپویا که در سال ۱۳۰۶ در تهران متولد شده بود، از همان ابتدا علاقهی زیادی به دنیای هنر داشت و پیش از آن که وارد دنیای موسیقی شود، در زمینهی هنرهای دستی فعالیتهایی داشت. زندگی هنریاش را با تئاتر آغاز کرد و در نمایشهای معروف دهههای ۲۰ و ۳۰ ایفای نقش کرد اما زندگی موسیقاییاش را با ساز عود آغاز کرد. او هنگام اجرای نمایش، عود هم میزد و از همین رو بود که توسط تعدادی از دوستانش در «جامعه باربد» به سینما دعوت شد.
ساخت موسیقی فیلمهایی مانند «جدال با شیطان» و «دزد عشق» نتیجهی این همین فعالیتها بود؛ اما او چندی بعد به نواختن ساز گیتار رو آورد و قطعهای به نام «کلبه سرخپوستان» را با گیتار الکتریک اجرا کرد. گفته میشود، او اولین کسی است که گیتار الکتریک را وارد ایران کرد و آن را نواخت.
وقتی مهرپویا جهانگرد شد
مهرپویا به دلیل اینکه در موسیقی پاپ ایرانی احساس یکنواختی میکرد و از طرفی علاقه به فرهنگ و هنر دیگر کشورها داشت، سفرهایی را به منظور تحقیق و گردآوری اطلاعات جدید و جامع در بخشهای مختلف آغاز کرد.
او به کشورهایی چون مصر، بلژیک و کشور هندوستان سفر کرد و بعد از ماهها زندگی درهند وآموختن ساز «سیتار» در نزد بزرگان آن دیار و همچنین آشنایی با فرهنگ و آداب رسوم خاص وگوناگونِ این کشور پهناور و شگفتانگیز با دستی پر از مطالب و تصاویر به ایران بازگشت.