راهنماتو - به رغم بودن یک صنعت میلیارد دلاری، بازیهای ویدیویی به نوعی یک رسانه مرده هستند، زیرا تعداد زیادی از عناوین به روش های مختلفی از بین میروند. با این حال، طبق یک مطالعه جدید، تعداد بازیهایی که به طور قابل توجهی از زمان محو میشوند، بسیار شگفتانگیز است: تقریباً هشت از هر 10 بازی در ایالات متحده به طور بحرانی در معرض خطر قرار دارند.
به گزارش راهنماتو ، بنیاد تاریخچه بازیهای ویدیویی (VGHF) در همکاری با "شبکه حفظ نرمافزار"، یک سازمان تلاشگر برای پیشبرد حفظ نرمافزار از طریق اقدام جمعی، گزارشی درباره ناپدید شدن بازیهای کلاسیک ویدیویی منتشر کرد. در این گزارش، بازیهای کلاسیک به عنوان همه بازیهایی تعریف شدهاند که قبل از سال 2010 منتشر شدهاند، و VGHF متوجه شده که این سال دقیقا "سالی که توزیع بازیهای دیجیتال شروع به رشد کرد".
در مطالعه، این دو گروه متوجه شدند که 87 درصد از این بازیهای کلاسیک در دسترس نیستند و به دلیل عدم در دسترس بودن گسترده آنها به عنوان بازیهایی در معرض خطر جدی قرار دارند. یکی از مثالهای مطرح شده در این مقاله بازی Yakuza از سال ۲۰۰۶ بر روی PlayStation 2 است. این بازی در قالب بازسازی 2016 با نام Yakuza Kiwami منتشر شده است که به عنوان یک ریمیک کامل از ابتدا در نظر گرفته میشود و به ویژه از آنجا که بازی اصلی دیگر در دسترس نیست، باید به عنوان یک عنوان مجزا در نظر گرفته می شود. این همان چیزی است که VGHF برای آن حفظ آن تلاش میکند.
برای دسترسی به تقریباً 9 از هر 10 بازی کلاسیک، تنها چند گزینه وجود دارد: جستجو و نگهداری بازیهای قدیمی و سختافزار، سفر به سراسر کشور برای بازدید از کتابخانه یا ... قاچاق. کلسی لوین نوشته است: "هیچ یک از این گزینهها جذاب نیستند، که به این معنی است بیشتر بازیهای ویدیویی برای همه جز افراد بیشتر از همه علاقهمند و متعهد، در دسترس نیستند. این اتفاق خیلی غمانگیز است!"
این موضوع وقتی غمانگیز تر می شود که متوجه میشویم زمانی که مطالعه میگوید که فقط 13 درصد از تاریخ بازیها در کتابخانهها بایگانی شده است. و این بخشی از معضل است. طبق گزارشی از مارس 2023 در آرس تکنیکا، قوانین مربوط به قانون حق تکثیر در عصر سایبری (DMCA) در حد بزرگی از افراد جلوی ساخت و توزیع کپیهای هر اثر دیجیتالی که حق حفاظت از آن را دارد، میگیرد. در حالی که اداره حق تکثیر آمریکا مستثنیاتی را برای این قوانین ارائه کرده است تا کتابخانهها و محققان بتوانند مواد دیجیتالی را به بایگانی برسانند، بازیهای ویدیویی به طور صریح از این مستثنیات خارج شدهاند، که باعث میشود تقریباً برای هر کسی امکان مطالعه تاریخ بازیها به طور مؤثر محال شود.
لوین در ادامه نوشت: "تصور کنید فقط راهی برای تماشای فیلم Titanic این باشد که یک نوار VHS دست دوم پیدا کنید و تجهیزات قدیمی خود را حفظ کنید تا بتوانید آن را تماشا کنید." و اگر هیچ کتابخانهای، حتی کتابخانه کنگره، نتواند بهتر عمل کند - آنها میتوانند آن VHS را نگهداری و دیجیتالیسازی کنند، اما شما باید تمام مسیر را بروید تا آن را تماشا کنید. این کاملاً دیوانه وار به نظر میرسد، ولی این واقعیتی است که ما در زمینه بازیها با آن مواجه هستیم، یک صنعت 180 میلیارد دلاری، در حالی که بازیها و تاریخچه آنها همواره در حال ناپدید شدن هستند.
ما نمونههای تصادفی زیادی از بازیهای ویدیویی از این دوره زمانی [قبل از سال2010] را در نظر گرفتیم که همه کنسولها و کامپیوترها را در بر میگیرد، حتی مواردی از سال 1960. این یک نمونه واقعاً واقعاً تصادفی است تا مردم بتوانند ببینند که این موضوع فقط در مورد اطمینان حاصل کردن از دسترسی به ماریو نیست زیرا، میدانید، نینتندو قصد دارد ماریو را به فروش برساند. اما برای هر ماریو که در دسترس است، نه بازیهای دیگری وجود دارند که شاید شما هرگز از آنها نشنیده باشید و شاید در هیچ نقش تاریخی مهمی نباشند. این امری است که برای پژوهشگران در این زمینه حائظ اهمیت است.
هنوز نگرانی روشهای "تکان دهنده" که به وسیله آن بازیها ناپدید میشوند، وجود دارد، به عنوان مثال Antstream Arcade که دارای تعداد زیادی بازی از Commodore 64 تا Game Boy است که میتوانند در صورت بسته شدن مغازه، از بین بروند. نمونهای دیگری که میتوان ذکر کرد، Nintendo eShop است.
وقتی Nintendo eShop دسترسی به کتابخانه Game Boy را متوقف کرد، تعداد بازیهای Game Boy قابل دسترس از حدود ۱۱ درصد به ۴.۵ درصد کاهش یافت، این شرکت نصف از دسترسی به کتابخانه بازیهای Game Boy را با بستن Nintendo eShop از بین برد. و این به خودی خود انتقادی به سیاست های نینتندو نیست، بلکه اعلام خطری برای نگهداری و حفظ از تاریخ صنعت بازیسازی است.