راهنماتو- ادعاهای ظاهر شدن مریم مقدس و مجسمههای گریان در مذهب کاتولیک همواره رایج بوده است. اکنون کلیسای کاتولیک میخواهد در سراسر جهان نگاهی دقیقتر به این ادعاها بیندازد.
به گزارش راهنماتو، آکادمی بینالمللی پاپی ماریانا، اخیراً اعلام کرده ادعاها درباره ظهور مریم مقدس و مجسمههای او که خون و روغن گریه میکنند را رصد خواهد کرد. رصدگران بازرسان آموزشدیدهای هستند که با مسئولان کلیسا درباره پدیدههای عرفانی ـ مثل شناسایی ماده موجود در اشکهای گزارششده ـ همکاری میکنند.
تحقیق درباره خرافات همیشه یکی از وظایف حساس کلیسای کاتولیک بوده است. این کلیسا مجبور است بین ایمان باورمندان به خود و کلاهبرداران تعادل برقرار کند. اما من، دکتر متیو اشمالز؛ استاد الهیات از کالج هولی کراس، در این مقاله درباره چرایی مشاهده این پدیدهها و باور کاتولیکها به آنها بحث کردهام.
حلول مریم مقدس
کاتولیکها باور دارند که مریم مقدس ـ مادر حضرت عیسی ـ همچنان حضور خود در میان پیروان این دین را به آنها اثبات میکند. کلیسای کاتولیک اخیراً مکانهایی که مریم مقدس به طور مرتب در آنها ظاهر شده را به رسمیت شناخته است.
شمایل بانو گوادالوپ روی ردایی در شهر نیومکزیکو همواره از سوی کاتولیکها به مثابه معجزهای محکم از ظهور مریم مقدس در برابر یک دهقان به نام خوآن دیگو در سال 1531 در نظر گرفته شده است. در سال 1917 در شهر فاتیما در پرتغال، سه کودک ادعا کردند که مریم مقدس چندین بار به ملاقاتشان آمده است.
جمعیت به واسطه پیشگویی کودکان که گفتند مریم مقدس دوباره ظاهر خواهد شد و معجزهای انجام خواهد داد جمع شدند و «خورشیدی رقصان را در آسمان» مشاهده کردند.
آخرین مورد از ظهور مریم مقدس که یک اسقف کاتولیک گفته «ارزش باور کردن را دارد»، در سال 2016 در استان بوئنوس آیرس در آرژانتین اعلام شد. یک زن کاتولیک محلی به کشیشاش گفته بود که رؤیاهایش با مشاهده دانههای تسبیح درخشان در چندین خانه آغاز شده و تا جایی پیشرفت کرده که مریم مقدس به او درباره خود-تخریبگریِ بشر هشدار داده است.
اشکهای مریم مقدس
همچنین تاریخی طولانی درباره مجسمههای گریان مریم مقدس در مذهب کاتولیک وجود دارد. یکی از شناختهشدهترینها مدونای سیراکوس در سیسیلی است ـ مجسمهای گچی که به نظر میرسید در حال گریه کردن است. محققان به کلیسا گزارش دادند که ترکیبات شیمیایی این مایع شبیه به اشک انسان است. صحنی که اکنون محل نگهداری این تصویر است را شبیه به یک قطره اشک ساختهاند.
اخیراً مجسمههای گریان مریم مقدس در فواصل بسیار دور از هم در مجارستان و نیومکزیکو گزارش شدهاند. اما کلیسای کاتولیک به ندرت از مجسمههای گریان مریم مقدس به عنوان پدیدههای فراطبیعی یاد کرده است.
اشکهای مریم مقدس برای کاتولیکها معنایی ویژه دارد. او اغلب توسط کاتولیکها در حال اشک ریختن برای گناهان جهانی و دردی که در زندگیاش متحمل شد به تصویر کشیده شده است. غمهای خاکی مریم مقدس اغلب به واسطه 7شمشیری که در قلب آتشین او فرو رفته است، بازنمایی میشود.
با توجه به اهمیتی که مریم مقدس به مثابه شخصیتی نمادین و مذهبی برای کاتولیکها دارد، بعید نیست مکانی که ظاهراً در آن حلول کرده یا مجسمه گریانش تبدیل به موضوعاتی برای عبادت شوند. و وقتی این اتفاق میفتد اسقف کلیسای کاتولیک باید مداخله کند.
کلاهبرداران
واتیکان برای ارزیابی ادعاهای فراطبیعی استانداردهایی دارد که دکترین کاتولیک بر آنها نظارت میکند. این استانداردها تازه در سال 2012 ـ 35سال بعد از تدوین ـ به معرض عمومی گذاشته شدند.
یک اسقف یا کمیتهای که او منصوب کرده پدیدههای فراواقعی ادعاشده را بررسی میکند. این فرایند شامل مصاحبه با شاهدان و گاهیاوقات انجام آزمایشهای علمی است. اثر این مشاهدات روی جامعه نیز مد نظر قرار میگیرد. ابعاد مثبت این گزارشها شامل شفای جسمانی یا گرویدن به مسیحیت یا عمیقتر شدن ایمان در میان کاتولیکهاست. جنبههای منفی شامل فروش روغن مجسمههای گریان یا بیان ادعایی علیه دکترین کاتولیک از زبان مریم مقدس است.
یکی از موارد حلول مریم مقدس که کلیسای کاتولیک آن را رد کرد مربوط به رؤیای ورونیکا لوئهکِن، در بروکلین، بود که در سال 1995 از دنیا رفت. لوئهکن گزارش کرده بود از مریم مقدس چندین پیام درباره مسئولین کلیسا دریافت کرده است. مثلاً او در سال 1972 مدعی شد که مریم مقدس به او گفته که پاپ در حقیقت یک شیاد است که خودش را از طریق جراحی پلاستیک به شکل پاپ حقیقی درآورده است.
هنوز تعدادی از کاتولیکها به این گفتهها ایمان دارند اما اسقف محلی ظاهرا این قضیه را نامعتبر خوانده است.
در مورد مجسمهها نیز تقلبهایی شناسایی شده است. مثلاً در دو مورد گزارش مجسمههای گریان ـ یکی در سال 1986 در کانادا و یکی در سال 2006 در ایتالیا ـ مشخص شد خون جاری از چشمان مریم مقدس خون صاحب مجسمه بود.
مایعات میتوانند در داخل حفرههای مجسمه تزریق و بعد مثل اشک از چشمانش جاری شود. روغن در تلفیق با چربی میتواند در داخل چشمهای مجسمه به کار رود که بعدا با تغییر دمای محیط میتواند مثل اشک جاری شود.
در جستجوی معنا
به نظر میرسد که آکادمی بینالمللی پاپی ماریانا به دنبال اثبات نشانههای ماورای طبیعی است که مطمئنا توجه رسانهها و کنجکاوی روشنفکران را جذب میکند.
اما لازم است بدانیم که چه چیزهایی مردم را به مکانهای حلول و مجسمههای گریان جذب میکند. در ورسستر، ماساچوست، مجسمهها و تصاویری که خون و روغن گریه میکردند در خانه آدری سانتو، که در سال 2007 در سن 23سالگی از دنیا رفت، ظاهر شدند.
آدری وقتی کودک بود بعد از سانحهای که در استخر برایش پیش آمد فلج و لال شد. زائران، به دیدار او میآمدند، زیرا باور داشتند که او برایشان دعا میکند. بعد از مرگ سانتو بنیادی شکل گرفت تا راه این قدیسه را با این باور که مجسمهها و تصاویر گریان در خانه او نشانهای از توجه ویژه خداوند به او بودهاند، ادامه دهد.
هنوز بحثهای زیادی درباره این داستان در میان کاتولیکها وجود دارد. اما تحقیقات من نشان میدهد که مردم وقتی دور هم جمع میشوند داستانهای متأثرکننده شخصی درباره دردهاو رنجها، امیدها و شفاهایشان به اشتراک میگذارند. به نظر میرسد برای این گروه از افراد حس با هم بودن یا تعلق از طریق رنجها اهمیتش بیشتر از اسناد علمی درباره ماورالطبیعه است.