راهنماتو- «ویتامین سن و سال نمیشناسه! همیشه باید به بدنت برسه!»
40 سالگی همیشه مورد توجه بوده است. رسیدن به سنی که هم احساساتتان، هم تفکرتان، هم نیازهای بدنتان ممکن است با تغییراتی مواجه شود. شاید همان رسیدن به بلوغی باشد که باعث میشود پختهتر عمل کنید.
به گزارش راهنماتو، بعد از 40 سالگی که شاید درستتر باشد بگوییم سن میانه، بدن نیازمند رسیدگیهای خاصی است. خانمها کم کم به سن یائسگی نزدیک خواهند شد و باید برای این اتفاق و تبعاتش آماده باشند. پوست تغییر و تحولاتی خواهد داشت. استخوانها نیازمند رسیدگیهای بیشتری خواهند بود. در کل سن موردتوجهی است که باید همه موارد لازم برای تقویت را رعایت کنید تا بدنتان به سلامت از تمام مراحل رد شود.
از 40 سالگی به بعد بدن کمتر به حرف شما گوش خواهد کرد! اگر تا قبل از این راحتتر وزن کم میکردید و بهتر عضله میساختید از این سن که رد شوید این کار سختتر خواهد شد. بیماریهای مزمن ممکن است دلشان بخواهد به بدن شما سر بزنند! برای اینکه جلوی هرگونه دشمنی با سلامتتان را بگیرید باید تقویت بشوید و ویتامینها و مکملهای لازم را به تمام اندامهایتان برسانید. این تنها وظیفه شماست. علاوه بر اینکه نباید تحرک خود را کم کنید. ورزش کردن رمز موفقیت در کنار تغذیه و ویتامینه سازی بدن است.
خوردن این مکملها را باید در برنامهتان بگنجانید تا تغییرات مثبتی را شاهد باشید.
امگا 3
با افزایش سن خطر بیماریهای قلبی شما را بیشتر تهدید میکند. تحقیقات نشان میدهد که امگا3 باعث کاهش فشار خون و کلسترول بد LDL خون میشود و همین مساله خطر حملههای قلبی را کمتر خواهد کرد.
امگا3 را در گردو، لوبیا قرمز، ماهی، میگو و دانه کتان میتوانید پیدا کنید. خوردن قرص یا شربت امگا3 هم برای شما مفید است.
ویتامینD
بعد از 40 سالگی خطرات دیابت، سرطان سینه، سرطان روده بزرگ و بیماریهای قلبی خانمها را تهدید میکند. ویتامینD از شما در برابر حمله این بیماریها محافظت میکند.
بهترین منبع برای دریافت این ویتامین نور خورشید است. این را هم در نظر داشته باشید که وقتی از ضدآفتاب استفاده میکنید جذب این ویتامین از خورشید با اختلال مواجه میشود. پس بهترین راه استفاده از غذاها و مکملها میباشد.
ویتامینD در ماهی، میگو، زرده تخم مرغ موجود است. حتما در کنار تغذیه حاوی ویتامینD از مکمل خوراکی یا تزریقی آن هم به توصیه پزشک استفاده کنید.
کلسیم
استخوانهای شما و استحکام آنها تحت تاثیر میزان کلسیم بدنتان است. اگر رژیم غذایی شما کلسیم کافی نداشته باشد بدنتان کلسیم مورد نیازش را از استخوانهای شما میگیرد! پس تنها راه مقاومت این است که کلسیم لازم را از مواد غذایی به بدنتان برسانید. خوردن مکملهای کلسیم در مواقعی که بدن شما نیاز زیادی ندارد برای قلب مضر است. حتی روی کلیه اثر منفی میگذارد. پس سعی کنید کلسیم را در رژیم غذاییتان بگنجانید.
بادام، ماست، انجیر، کلم بروکلی، سنجد، کنجد، شلغم، شیر، کشک، لوبیا، سویا، اسفناج و عدس حاوی کلسیم هستند.
پتاسیم
صرف نظر از اینکه چه سن و سالی دارید باید بدانید که پتاسیم نقش کنترل کننده فشار خون شما را دارد. پتاسیم جزو موادی است که مثل کلسیم باید به اندازه نیاز بدنتان مصرف شود و پتاسیم بالا برای قلب و دستگاه گوارش مضر است.
افرادی که دکتر با آزمایش متوجه پتاسیم پایین آنها شده باشد مجاز به مصرف پتاسیم بالا هستند.
این ماده مغذی را در خوراکیهایی نظیر برگ چغندر، سیب زمینی، موز، ماهی، ماست، حبوبات و آب هویج میتوانید پیدا کنید.
منیزیم
بعد از 40 سالگی خانمها در معرض خطر افزایش فشارخون قرار دارند. منیزیم نقش مهمی در تنظیم فشار خون دارد. این ماده مغذی باعث جذب بهتر کلسیم هم میشود.
منیزیم به رفع انقباضات عضلانی هم کمک میکند. همچنین میل به شیرینی خوردن را نیز کمتر خواهد کرد.
در رژیم غذایی به راحتی میتوانید مواد حاوی منیزیم را بگنجانید. اگر هم پزشک شما تشخیص بدهد برایتان مکمل منیزیم نیز تجویز خواهد کرد.
بادام، تخم آفتابگردان، موز، بروکلی، ذرت، نخود فرنگی، کنجد، آووکادو، سبزیجات با برگ سبز و سویا حاوی منیزیم هستند.
ویتامین B12
ویتامین B12 نقش مهمی در خون سازی دارد. و برای عملکرد مناسب مغز هم لازم است. در افراد زیر 40 سال این ویتامین از مواد غذایی خیلی راحتتر و سریعتر جذب میشود و به بدن میرسد. اما وقتی از 40 سالگی رد میشوید قدرت جذب این ویتامین از خوراکیها کمتر خواهد شد و وقت آن است که مکمل آن را مصرف کنید. هرچند نباید مواد حاوی ویتامین B12 را از رژیم غذاییتان حذف کنید.
ماهی، لبنیات، تخم مرغ، جگر، مرغ، قارچ و غلات سرشار از ویتامین B12 هستند.
پروبیوتیکها
پروبیوتیکها نقش خیلی مهمی در حفاظت از روده و کاهش بیماریهای قلبی و دیابت دارند. از 40 سالگی به بعد مقاومت بدن در برابر کاهش وزن بیشتر میشود و در معرض خطر این بیماریها که نام برده شد قرار خواهید گرفت.
پروبیوتیکها در مواد غذایی هم موجود هستند. موز، ماست، دوغ، عسل، سیر و پیاز و سویا میتوانند تامین کننده خوبی باشند اما مکملها نقش مهمتری بازی میکنند. چون پروبیوتیکها انواع مختلفی دارند. ضمن اینکه در غذاهای پخته و گرم آنها را پیدا نخواهید کرد.