![(تصاویر) پسر طلایی مصر کشف شد؛ نوجوانی با 49 طلسم در حفره های بدن!](https://static2.rahnamato.ir/thumbnail/NTRiOWIOvMgm/-rvH5WIvbiNR17P6zPQ0lRA4lBDtEr53fzYLhj4swhQJvhaj63jsVxhEG8hfWe322KVfu-6BoC7sXCb8W_yHApDC6-bCx0r5K0e435y5X8PYwnZKjpGSkST8HCwvd2FZ/NTRiOWIOvMgm.jpg)
راهنماتو، مصریان باستان باور داشتند که وقتی میمیریم، بدنِ معنویمان، جهان بعدازمرگی را جستجو میکند که شبیه به همین جهانِ فعلی است. اما ورود به این جهان تضمینشده نبود؛ ابتدا نیازمندِ سفری پرمخاطره به جهانِ زیرین بود و بعد از آن افراد برای آخرینبار مورد قضاوت قرار میگرفتند.
به گزارش راهنماتو، به همین دلیل، خویشاوندان و مومیاییکنندگان هر کار که میتوانستند انجام میدادند تا مطمئن شوند عزیزانشان با نیکبختی به مقصد خواهند رسد.
اکنون دانشمندانِ مصری توانستهاند با کمکِ توموگرافیِ کامپیوتری، «بهصورت مجازی پوششِ پسری مومیایی که به 2300سال قبل تعلق دارد را باز کنند.» این پسر نوجوان از طبقه اجتماعی-اقتصادی بالای مصر بوده و تاکنون مومیایی آن باز نشده است.
آنها یک «پسرِ طلایی» را کشف کردند که ویترینی دستنخورده از باورهای مصر باستان درباره زندگی پسازمرگ است. برای مثال، او با 49طلسم از 21گونه مختلف که در بدنش کار گذاشتهاند برای سفر رستاخیز آماده شده است. او صندل به پا دارد و با سرخس تزئین شده که معنایی عمیق دارد.
این یافتهها دانش منحصربهفردی درباره روندِ مومیاییکردن و باورهایی که مصریان باستان درباره اهمیتِ تزئیاتِ قبر در دوره بطلمویسی داشتند، به دست میدهد.
دکتر سحر سلیم، نویسنده ارشد این مقاله از دانشکده پزشکیِ دانشگاه قاهره میگوید: «ما نشان دادیم که بدنِ این مومیایی با 49طلسم که به زیبایی و با نظمی خاص در سه ستون بینِ تاخوردگیهای پوشش و داخلِ حفره بدناش کار گذاشته بود، تزئین شده است. بسیاری از این طلسمها از طلا ساخته شدهاند و برخی از آنها شاملِ سنگهای نیمهقیمتی و خاک رس پختهشده هستند. هدف از این طلسمها محافظت از بدن و جان بخشیدن به آن بعد از مرگ بوده است.»
صندل برای راه رفتن در زندگی پسازمرگ
مومیایی «پسر طلایی» در سال 1916 در گورستانی متعلق به 332 تا 30 قبلازمیلاد در جنوب مصر پیدا شد. این مومیایی تا همین مطالعه اخیر در مصر دستنخورده باقی مانده بود.
مومیایی در دو تابوت خوابانده شده بود و تابوتِ بیرونی حاوی دستنوشتههایی یونانی بود و تابوت داخلی از چوب ساخته شده بود. این مومیایی یک ماسکِ سر طلاکاریشده، یک محفظه در قسمتِ سینه که قفسه سینه را محافظت میکرد و یک جفت صندل داشت. بهجز قلب، تمام محتویات حفره شکم با برش آن بیرون کشیده شده بودند و مغز نیز از طریق بینی تخلیه شده و به جای آن رزین ریخته شده بود.
سلیم میگوید: «صندلها احتمالاً برای آن بوده که پسر طلایی بتواند از تابوت بیرون بیاید و راه برود.» به گفته سلیم، برطبق باورهای مصریان باستان که از کتاب مردگان استخراج شده است، مردگان باید صندلهای سفید میپوشیدند تا پاکیزه باشند و بتوانند عباراتِ کتاب مقدس را بخوانند.
بدونِ دندان عقل
تصاویر توموگرافی نشان میدهد که این پسر با 128سانتیمتر قد، ختنه نشده و دلیلی غیر از مرگ طبیعی برای او پیدا نشده است. نویسندگان از درجه همجوشیِ استخوانها و رشد نکردنِ دندان عقل تخمین زدند که پسر بین 14 تا 15سال سن داشته است. دندانها وضعیت خوبی دارند و هیچکدام از دندانها نیفتاده و اثری از بیماری لثه مشاهده نمیشود.
بدن پسر مومیایی با سرخس پوشیده شده است. سلیم میگوید: «مصریان باستان شیفته گیاهان و گلها بودند و باور داشتند که این گیاهان و گلها دارای اثراتِ مقدس و نمادین است.»
وجود طلسمها نشانهای از طیفی وسیع از باورهای مصری است. برای مثال، برگ طلایی روی زبان گذاشته میشد تا متوفا بعد از مرگ سخن بگوید.